«Προσβλητική» ήταν η αρχική προσφορά που είχε λάβει η Κριστίνα Άπλγκεϊτ για την συμμετοχή της στην ταινία "Anchorman: The Legend of Ron Burgundy" και η ίδια δέχθηκε τον ρόλο μόνο αφότου οι συμπρωταγωνιστές της μοιράστηκαν μέρος των δικών τους απολαβών μαζί της.
Η ηθοποιός, η οποία προωθεί το νέο της βιβλίο απομνημονευμάτων "You With the Sad Eyes", μίλησε στην εκπομπή The View για την εμπειρία των γυρισμάτων της κωμωδίας του 2004 και θυμήθηκε ότι η αρχική πρόταση του στούντιο για τον ρόλο της δημοσιογράφου Βερόνικα Κόρνινγκστοουν ήταν σημαντικά χαμηλότερη από εκείνη των ανδρών συμπρωταγωνιστών της.
«Όταν ήρθε η αρχική προσφορά, ήταν κάπως προσβλητική», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Είπα ότι δεν μπορώ να το δεχθώ. Ξέρω την αξία μου».
Σύμφωνα με την ίδια, ο σκηνοθέτης της ταινίας Άνταμ ΜακΚέι και ο πρωταγωνιστής Γουίλ Φέρελ παρενέβησαν ώστε να εξασφαλιστεί καλύτερη αμοιβή, προσφέροντας μέρος των δικών τους απολαβών για να καλυφθεί η διαφορά.
«Με ήθελαν αρκετά ώστε να πουν: "Θα συνεισφέρουμε κι εμείς"», είπε η Άπλγκεϊτ. «Ευτυχώς το έκαναν, γιατί αποδείχθηκε μία από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου».
Η ταινία, που διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1970, αφηγείται την ιστορία του διάσημου παρουσιαστή ειδήσεων Ρον Μπουργκούντι, τον οποίο υποδύεται ο Φέρελ, και τη σύγκρουσή του με τη φιλόδοξη νέα συμπαρουσιάστρια Βερόνικα Κόρνινγκστοουν.
Στο καστ συμμετείχαν επίσης οι Στιβ Καρέλ, Πολ Ραντ, Ντέιβιντ Κέκνερ, Φρεντ Γουίλαρντ, Κρις Παρνέλ, Κάθριν Χαν και Φρεντ Άρμισεν. Οι περισσότεροι επέστρεψαν και στη συνέχεια της ταινίας, Anchorman 2: The Legend Continues, που κυκλοφόρησε το 2013.
Η Άπλγκεϊτ θυμήθηκε επίσης, ότι στα γυρίσματα ένιωθε «τρομοκρατημένη σχεδόν κάθε μέρα», καθώς ο ΜακΚέι την ενθάρρυνε να αυτοσχεδιάζει, κάτι που δεν είχε ξανακάνει.
«Μου έλεγε: "Κάνε ό,τι σου βγει εκείνη τη στιγμή"», ανέφερε. «Κι εγώ του απαντούσα ότι θέλω απλώς να πω αυτά που έχει γράψει».
Παρότι τότε της φαινόταν δύσκολο, η ηθοποιός παραδέχεται σήμερα, ότι εκείνη η εμπειρία αποτέλεσε ένα είδος «μαθήματος υποκριτικής». Όπως είπε, το να δουλεύει δίπλα σε κωμικούς όπως ο Καρέλ και υπό τη σκηνοθετική προσέγγιση του ΜακΚέ, που βασιζόταν έντονα στον αυτοσχεδιασμό, αποδείχθηκε ανεκτίμητο για την εξέλιξη της καριέρας της.
