Εν μέσω περιβαλλοντικών και γεωπολιτικών κρίσεων που κλονίζουν τη διατροφική σταθερότητα, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) εστιάζει σε έναν παράγοντα που σπάνια λαμβάνεται υπόψη στον σχεδιασμό των κρατικών στρατηγικών. Τα δάση ξεπερνούν τον παραδοσιακό τους ρόλο ως ρυθμιστές του κλίματος και αποθήκες άνθρακα, συνιστώντας βασική πηγή τροφής και βιοπορισμού.
Σύμφωνα με την πολυσέλιδη μελέτη «Forests for food: Nourishing people, sustaining the planet», που δημοσιεύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2026 σε συνεργασία με τη Landscape Alliance, περισσότεροι από 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από τα δάση. Παρά την ευρεία αυτή εξάρτηση, οι επίσημες αγροδιατροφικές πολιτικές διεθνώς συνεχίζουν να παραβλέπουν τη συμβολή τους.
Ποικιλία τροφίμων, ενέργεια και φυσική προστασία
Τα στοιχεία του FAO καταγράφουν τη διασύνδεση των δασών με την καθημερινή επιβίωση, κυρίως στις αγροτικές περιοχές των αναπτυσσόμενων χωρών. Η προσφορά τους αποτυπώνεται καθοριστικά σε τρεις κρίσιμους τομείς της καθημερινότητάς μας.
Αρχικά, στον τομέα της διατροφικής ενίσχυσης, μέσα από δεκάδες χιλιάδες είδη άγριων φυτών και ζώων, όπως φρούτα, ξηρούς καρπούς και μανιτάρια, τα δασικά οικοσυστήματα προσφέρουν απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που συνδράμουν στην καταπολέμηση της πείνας.
Παράλληλα, καλύπτουν θεμελιώδεις βιοτικές ανάγκες, καθώς το ξύλο αποτελεί την κύρια πηγή ενέργειας για το μαγείρεμα και την επεξεργασία νερού για το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού. Την ίδια στιγμή, άνω του 1 δισεκατομμυρίου άνθρωποι καλύπτουν τις ανάγκες πρωτοβάθμιας υγείας βασιζόμενοι σε παραδοσιακά φαρμακευτικά φυτά.
Τέλος, λειτουργούν ως ασπίδα για τη γεωργία, αφού τα δέντρα ρυθμίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα, αποτρέπουν τη διάβρωση του εδάφους και διευκολύνουν την επικονίαση, αποτελώντας απαραίτητες προϋποθέσεις για την αγροτική παραγωγή.
Η ανάγκη για αλλαγή στις κρατικές πολιτικές
Ο FAO απευθύνει προειδοποίηση για τις συνέπειες που επιφέρει η αποψίλωση και η υποβάθμιση των δασικών εκτάσεων, καθώς κάθε απώλεια μειώνει τις παραγωγικές δυνατότητες του πλανήτη.
Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα δάση πρέπει να ενταχθούν οργανικά στους σχεδιασμούς για την αγροδιατροφή σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η διατήρηση και η βιώσιμη διαχείρισή τους δεν συνιστούν απλώς περιβαλλοντικό μέλημα, αλλά όρο κοινωνικής και οικονομικής σταθερότητας.
