Με Άποψη

Ελληνοτουρκικά: Ποιός θα «πατήσει πρώτος τη σκανδάλη»;


 Η Ελλάδα – κυβέρνηση, στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της χώρας – βρίσκεται τώρα ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων και επιλογών: Πώς θα αποτρέψει τη δημιουργία τετελεσμένων υπέρ της Τουρκίας στο ΝΑ Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο;

Η αναζήτηση λύσεων δια της διπλωματικής οδού φαίνεται ότι δεν οδηγεί πουθενά. Δίνει μόνον προσχήματα στους Ευρωπαίους να αποφύγουν την επιβολή κυρώσεων και την όξυνση των σχέσεων τους με την Αγκυρα.

Προφασιζόμενη ότι πιστεύει πως μπορεί να υπάρξει διάλογος με την Τουρκία, η κυβέρνηση ακολούθησε τη γραμμή που υποδείκνυαν το Βερολίνο, οι Βρυξέλλες και το ΝΑΤΟ. Δεν ζήτησε να ληφθούν στη Σύνοδο Κορυφής αποφάσεις για κυρώσεις, για να μη ναρκοθετήσει δήθεν αυτόν τον διάλογο πριν ακόμη ξεκινήσει.

Ομως, αντί της πρόσκλησης που ανέμενε από την Αγκυρα για έναρξη διερευνητικών συζητήσεων, “εισέπραξε” μια απάντηση-κόλαφο: Ο Ερντογάν όχι μόνο έβγαλε το Oruc Reis στη θαλάσσια περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αλλά το στέλνει στην αιγιαλίτιδα ζώνη μας, αμφισβητώντας εμπράκτως το – απορρέον από το διεθνές δίκαιο - δικαίωμα της χώρας μας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.

Η αμφισβήτηση δεν περιορίζεται πλέον στο Καστελόριζο και στο κατά πόσο μπορεί να έχει υφαλοκρηπίδα. Το ζήτημα είναι πλέον πολύ μεγαλύτερο. Αφορά όλα τα ελληνικά νησιά και τις παράκτιες περιοχές όπου εκτείνεται η κυριαρχία της χώρας μας.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν αυτό που ήταν προφανές από τότε που ξεκίνησε ο νέος κύκλος έντασης στα ελληνοτουρκικά, όταν τουρκικά ερευνητικά σκάφη άρχισαν σεισμογραφικές έρευνες και γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ:  Η Τουρκία δεν θέλει διάλογο για εξεύρεση λύσεων βάσει των κανόνων διεθνούς δικαίου. Επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα και επ' αυτών να συζητήσει, προκειμένου να αποσπάσει αποδοχή και νομιμοποίηση.
 Αυτό επιχειρεί τώρα, στέλνοντας  το Oruc Reis στην μη οριοθετημένη ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη των 12 μιλίων.

 Θα επιτρέψει η Ελλάδα αυτή την κατάφωρη παραβίαση κυριαρχικών της δικαιωμάτων;

Καμία πολιτική ή στρατιωτική ηγεσία δεν θα την επέτρεπε.

Εδώ όμως ανακύπτει το μεγάλο ζήτημα: Μέχρι που μπορεί να φτάσει η Ελλάδα για να αποτρέψει την εθνική ταπείνωση και να ανακόψει την τουρκική επιθετικότητα;
Είναι διατεθειμένη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να διακινδυνεύσει τη χρήση στρατιωτικής ισχύος;

Με την τακτική που ακολουθεί η Αγκυρα, φαίνεται ότι αργά ή γρήγορα δεν θα αφήσει επιλογές στην ελληνική πλευρά...

Χ. Ν.

Διαβάστε επίσης