Αίρονται οι κατασχέσεις εις χείρας τρίτων για ποσά που προκύπτουν και εισπράττει ο οφειλέτης, μετά την ένταξη στον μηχανισμό της «Δεύτερης ευκαιρίας», διευκρινίζει εγκύκλιος του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Πρόκειται για περιπτώσεις στις οποίες έχει επιβληθεί κατάσχεση εις χείρας τρίτου πριν από την πτώχευση, αλλά η απαίτηση του οφειλέτη έναντι του τρίτου γεννιέται αρκετά αργότερα, μετά την ένταξη του οφειλέτη στη «δεύτερη ευκαιρία».
Αυτά τα ποσά δεν μπορούν να κατασχεθούν, διευκρινίζει η εγκύκλιος της γ.γ. Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, Θεώνης Αλαμπάση.
Τονίζεται ειδικότερα, πως ο ν. 4738/2020 έχει ως βασικό στόχο να δώσει τη δυνατότητα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους να απαλλαγούν από τα χρέη τους μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας και να επανέλθουν οικονομικά χωρίς το βάρος των παλαιών οφειλών.
Ειδικά στα άρθρα 192 επ. του νόμου αυτού καθορίζεται η απαλλαγή προσώπου από κάθε οφειλή προς τους πτωχευτικούς πιστωτές του, ανεξαρτήτως του αν αυτοί έχουν αναγγελθεί ή όχι στη διαδικασία της πτώχευσης.
Όμως η απαλλαγή δεν είναι ανεξέλεγκτη, καθώς ο νόμος προβλέπει τη δυνατότητα προσφυγής από όποιον έχει έννομο συμφέρον, εφόσον συντρέχουν οι προβλεπόμενοι λόγοι, και η εγκύκλιος έρχεται να διευκρινίσει ακριβώς τι συμβαίνει όταν έχει πλέον επέλθει η απαλλαγή με κατασχέσεις εις χείρας τρίτων που είχαν επιβληθεί για χρέη τα οποία καλύπτονται από αυτήν.
Το κρίσιμο όριο
Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίδει η εγκύκλιος, ορίζεται μια διαχωριστική γραμμή για να επέλθει η απαλλαγή του οφειλέτη από το «κυνήγι» των πιστωτών, που είναι η ημερομηνία ένταξης στη «Δεύτερη Ευκαιρία».
Μέχρι την ένταξη, ο πιστωτής που έχει επιβάλει νόμιμα κατάσχεση εις χείρας τρίτου πριν από την κήρυξη της πτώχευσης και πριν από την αναστολή των ατομικών διώξεων μπορεί να εισπράττει τις κατασχεθείσες απαιτήσεις.
Όμως, η εγκύκλιος διευκρινίζει ότι τα χρέη που καλύπτονται από την απαλλαγή παύουν πλέον να βαρύνουν τον οφειλέτη και δεν μπορούν να αναζητηθούν από αυτόν. Κατά συνέπεια, η διατήρηση της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου για αυτά τα χρέη καθίσταται χωρίς αντικείμενο.
Αυτό σημαίνει ότι αποδεσμεύονται τα ποσά από απαιτήσεις του οφειλέτη από τρίτους, οι οποίες γεννήθηκαν μετά την ημερομηνία της απαλλαγής, αλλά τα ποσά από κατασχεμένες απαιτήσεις που είχαν ήδη γεννηθεί πριν από την ημερομηνία απαλλαγής εξακολουθούν να αποδίδονται στον κατασχόντα πιστωτή.
Παράδειγμα
Επιχειρηματίας που κηρύχθηκε σε πτώχευση και εντάχθηκε στη «Δεύτερη Ευκαιρία» το 2022. Οι πιστωτές του, άσκησαν το δικαίωμά τους σε κατασχέσεις εις χείρας τρίτων, δηλαδή των απαιτήσεων που έχει ο πτωχεύσας από τρίτους.
Μέχρι τώρα, οι κατασχέσεις γίνονταν χωρίς χρονικό περιορισμό, καθώς το νομικό καθεστώς ήταν ασαφές. Με την εγκύκλιο ξεκαθαρίζεται ότι:
- Οι πιστωτές μπορούν να προβαίνουν σε κατασχέσεις επί των απαιτήσεων που είχε ο οφειλέτης μέχρι την ένταξη του οφειλέτη τη «Δεύτερη ευκαιρία»,. Στο παράδειγμά μας, μπορούν να προβαίνουν σε κατασχέσεις, σε ποσά που είχε λαμβάνειν ο οφειλέτης μέχρι και το 2022.
- Δεν μπορούν όμως να προβαίνουν σε κατασχέσεις ποσών που έχει λαμβάνειν ο οφειλέτης, τα οποία «βεβαιώθηκαν» από το 2023 και μετά.
