Μια νέα επιστημονική εργασία ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular Metabolism και παρουσιάστηκε από το Newsweek, φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές για την επίδραση της φυτικής πρωτεΐνης στον οργανισμό.
Η μελέτη συνέκρινε δύο ομάδες ποντικιών: η μία τρεφόταν με συνδυασμό φυτικών και ζωικών πρωτεϊνών, ενώ η δεύτερη αποκλειστικά με φυτικές. Μέσα σε μόλις δύο 24ωρα, τα πειραματόζωα της δεύτερης ομάδας εμφάνισαν:
-
Μειωμένη παραγωγή γλυκόζης από το συκώτι, διαδικασία που είναι απαραίτητη για τη ρύθμιση του σακχάρoυ στο αίμα σε περιόδους νηστείας.
-
Δυσκολία απομάκρυνσης της αμμωνίας, μιας ουσίας που προκύπτει από τη διάσπαση των αμινοξέων και μπορεί να καταστεί τοξική σε περίπτωση συσσώρευσης.
-
Αισθητή υποχώρηση της αυθόρμητης σωματικής δραστηριότητας.
Ο ρόλος του ενζύμου GDH
Κεντρικό σημείο της έρευνας αποτέλεσε η αφυδρογονάση του γλουταμικού (GDH), ένα κομβικό ένζυμο που συμμετέχει στον μεταβολισμό των σακχάρων και των πρωτεϊνών. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η παρουσία και η δράση του GDH αποκτά ιδιαίτερα αυξημένη σημασία όταν η διατροφή στηρίζεται αποκλειστικά σε φυτικές πηγές.
Όπως επισήμανε στο Newsweek ο καθηγητής Pierre Maechler, η αλλαγή στη διατροφή επιφέρει άμεσες μεταβολικές προσαρμογές, ωστόσο τα φαινόμενα αυτά αποδείχθηκαν πλήρως αναστρέψιμα μόλις επανήλθαν οι ζωικές πρωτεΐνες στο διαιτολόγιο των πειραματόζωων.
Τι ισχύει για τον άνθρωπο και ποιες είναι οι συστάσεις
Ο καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο George Washington, Neal Barnard, τόνισε στο Newsweek τις θεμελιώδεις μεταβολικές διαφορές μεταξύ ποντικιών και ανθρώπων, υπενθυμίζοντας ότι η ισορροπημένη φυτοφαγία έχει συσχετιστεί σε ανθρώπινες μελέτες με οφέλη για το ήπαρ και καλύτερη ρύθμιση του σακχάρoυ.
Για όσους επιλέγουν την αυστηρή φυτοφαγία (vegan), οι ειδικοί κρίνουν απαραίτητη την επαρκή κάλυψη σε:
-
Πρωτεΐνες και αμινοξέα διακλαδισμένης αλυσίδας (BCAA) (μέσω τροφών όπως το τόφου, οι φακές και οι ξηροί καρποί).
-
Βιταμίνη Β12, σίδηρο και ασβέστιο.
Η ερευνητική ομάδα καταλήγει ότι απαιτούνται εκτενέστερες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους για να διαπιστωθεί αν οι βραχυπρόθεσμες αυτές μεταβολικές προσαρμογές επιβεβαιώνονται και στον ανθρώπινο οργανισμό.
