Νέες αποκαλύψεις για τη σχέση της με τον χρηματιστή και καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν φέρνει στο φως η βετεράνος δημοσίων σχέσεων του Χόλιγουντ Πέγκι Σίγκαλ, σε εκτενή συνέντευξή της στο περιοδικό New York, επιχειρώντας να δώσει τη δική της εκδοχή για μια συνεργασία που διήρκεσε περισσότερο από μία δεκαετία και τελικά κατέστρεψε την καριέρα της.
Η 78χρονη σήμερα Σίγκαλ, μία από τις πιο ισχυρές φιγούρες στις δημόσιες σχέσεις της κινηματογραφικής βιομηχανίας, παραδέχεται ότι επί 12 χρόνια είχε στενή επαφή με τον Έπσταϊν, ο οποίος επεδίωκε πρόσβαση στους κύκλους της ελίτ του Χόλιγουντ. Σε αντάλλαγμα, εκείνη επωφελήθηκε από την οικονομική του ισχύ, μέσα από δώρα, ταξίδια και άλλες διευκολύνσεις.
Η καριέρα της, που μετρούσε πάνω από τέσσερις δεκαετίες συνεργασιών με μεγάλα στούντιο και σκηνοθέτες για την προώθηση ταινιών και την καλλιέργεια οσκαρικής «φημολογίας», κατέρρευσε όταν το όνομά της εμφανίστηκε ως ένας από τους λεγόμενους «κοινωνικούς εγγυητές» που βοήθησαν τον Έπσταϊν να επανενταχθεί σε κύκλους υψηλής κοινωνίας μετά την αποφυλάκισή του στη Φλόριντα στα μέσα της δεκαετίας του 2000.
Πώς ξεκίνησε η σχέση
Σύμφωνα με την ίδια, η γνωριμία τους ξεκίνησε με έναν τρόπο που σήμερα θεωρεί ύποπτο. Ο Έπσταϊν, έχοντας ενημερωθεί για τη φήμη και το δίκτυο επαφών της -ένα περίφημο «Rolodex» (είδος ατζέντας) με περισσότερα από 30.000 ονόματα προσωπικοτήτων- της έστειλε ως δώρο ένα ρολόι Cartier και στη συνέχεια την κάλεσε τηλεφωνικά.
«Μιλούσε σαν να γνωριζόμασταν χρόνια», θυμάται. Στη συνομιλία, όπως λέει, ανέφερε κοινές γνωριμίες και έκανε προσωπικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων για το γεγονός ότι δεν είχε παντρευτεί ποτέ.
Η ίδια υποστηρίζει ότι από την πρώτη στιγμή ένιωσε ότι προσπαθούσε να συλλέξει πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον της.
Από την άρνηση στις αποκαλύψεις
Η Σίγκαλ είχε αρχικά δηλώσει ότι αγνοούσε πλήρως τα εγκλήματα του Έπσταϊν όταν αυτά αποκαλύφθηκαν ευρέως το 2017 μέσω δημοσιευμάτων των New York Times. Αρχικά μάλιστα υποστήριξε ότι δεν είχε λάβει χρήματα από εκείνον.
Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα αναγκάστηκε να αναγνωρίσει ότι είχε δεχθεί χρηματοδότηση για ταξίδια, υποστηρίζοντας ότι η πρακτική αυτή είχε σταματήσει το 2010.
Τα ηλεκτρονικά μηνύματα που δημοσιοποιήθηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, μετά από σχετική απόφαση του Κογκρέσου, δείχνουν όμως ότι η επικοινωνία τους συνεχίστηκε μέχρι τον Απρίλιο του 2019, λίγους μήνες πριν από τη σύλληψη του Έπσταϊν για ομοσπονδιακές κατηγορίες σεξουαλικής διακίνησης.
Μια σχέση «πλατωνικά τρυφερή»
Στα emails που αποκαλύφθηκαν, φαίνεται ότι οι δυο τους διατηρούσαν μια σχέση που η ίδια περιγράφει ως «πλατωνικά τρυφερή». Σε μία από τις ανταλλαγές μηνυμάτων, ο Έπσταϊν της γράφει με χιουμοριστική διάθεση ότι αναζητά «καλά γονίδια» και ότι, αν εκείνη ήταν 40 ή 50 χρόνια νεότερη, θα ήταν ιδανική.
Το περιοδικό New York εκτιμά ότι η σχέση τους εξελίχθηκε σε έναν συνδυασμό επαγγελματικής συνεργασίας και προσωπικής οικειότητας, όπου και οι δύο πλευρές αποκόμιζαν οφέλη: ο Έπσταϊν αποκτούσε πρόσβαση σε κορυφαίους δημιουργούς του Χόλιγουντ και η Σίγκαλ εξασφάλιζε οικονομική υποστήριξη για να διατηρεί την παρουσία της στα πιο κλειστά κοινωνικά δίκτυα της βιομηχανίας.
Δείπνο με πρίγκιπα και σταρ
Μεταξύ των επεισοδίων που αποκαλύπτει, είναι και η προσπάθεια του Έπσταϊν να οργανώσει ένα λαμπερό δείπνο για τον (τότε) Πρίγκιπα Άντριου, στο οποίο επιθυμούσε να παρευρεθεί ο σκηνοθέτης Γούντι Άλεν μαζί με τη σύντροφό του Σουν-Γι Πρέβιν.
Η Σίγκαλ λέει ότι αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στην οργάνωση της εκδήλωσης, επιλέγοντας καλεσμένους και θέσεις στο τραπέζι. Σήμερα υποστηρίζει ότι ο στόχος της ήταν να αξιοποιήσει την παρουσία του πρίγκιπα για να παραδώσει στην Βασίλισα Ελισάβετ ένα αντίτυπο της ταινίας "The King’s Speech", κατόπιν αιτήματος του παραγωγού Χάρβι Γουάινστιν, με την ελπίδα ότι μια βασιλική αναφορά θα βοηθούσε στην προώθησή της στα Όσκαρ.
Η κοινωνική απομόνωση
Παρά τις εξηγήσεις της, η Σίγκαλ παραδέχεται ότι το τίμημα ήταν τεράστιο. Μετά την αποκάλυψη της σχέσης της με τον Έπσταϊν, λέει ότι τα στούντιο του Χόλιγουντ σταμάτησαν να συνεργάζονται μαζί της και αποκλείστηκε από εκδηλώσεις και προβολές.
«Κανείς δεν μου μιλούσε — άνθρωποι περνούσαν απέναντι στον δρόμο για να με αποφύγουν», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι κάποτε αναγκάστηκε να πληρώσει 5.000 δολάρια για πάσο στο Φεστιβάλ του Τελουράιντ, μόνο και μόνο για να μπορέσει να δει μια ταινία.
Παρά την κοινωνική απομόνωση, η ίδια δηλώνει ότι δυσκολεύεται ακόμη να κατανοήσει γιατί το τίμημα ήταν τόσο μεγάλο: «Γιατί πρέπει να πληρώσω τόσο ακριβά για αυτή την ιστορία, όταν αρχηγοί κρατών και βασιλικές οικογένειες έχουν κάνει πολύ χειρότερα;», αναρωτιέται.
