Σε ένα ερώτημα και σε ένα δίλημμα συνόψισε ο Αλέξης Τσίπρας το διακύβευμα των προσεχών εκλογών, ανοίγοντας την εναρκτήρια συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης: «Με τη διαφθορά ή με την εντιμότητα; Με τη στασιμότητα ή με αλλαγή πολιτικής;»
Ο πρώην πρωθυπουργός εστίασε στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, στη φορολογική δικαιοσύνη και στα ζητήματα θεσμών, τονίζοντας ότι η διαφθορά τείνει να καταστεί σύστημα εξουσίας, ενώ η φορολογική και η οικονομική πολιτική ευνοούν τους λίγους σε βάρος των πολλών.
Ο κ. Τσίπρας επανήλθε στο θέμα φορολόγησης των τραπεζών, για τις οποίες είπε ότι έχουν αναλογική τα μεγαλύτερα κέρδη στην Ευρώπη, αλλά πληρώνουν ελάχιστους ή καθόλου φόρους και μοιράζουν υψηλά μερίσματα στους μετόχους τους.
Με το μήνυμα ότι «οι πρώτες κινήσεις μιας νέας κυβέρνησης πρέπει να είναι άμεσες, γιατί οι πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν και χρειάζονται ανάσα», επανέφερε τις πέντε εμβληματικές παρεμβάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν από την πρώτη ημέρα μιας νέας διακυβέρνησης.
Οι παρεμβάσεις αυτές αφορούν:
- Δωρεάν δημόσιες μεταφορές για όλους, με το σκεπτικό ότι η μετακίνηση στην πόλη αποτελεί κοινωνικό δικαίωμα και όχι προνόμιο.
- 30% χαμηλότερο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ώστε να περιοριστεί η πίεση που ασκεί η ενεργειακή ακρίβεια στα εισοδήματα.
- Νέα πολιτική για τη στέγη, με τη δημιουργία δημόσιου φορέα στέγασης και κοινωνικής διαχείρισης στεγαστικών δανείων, ώστε η κατοικία να αντιμετωπίζεται ως δικαίωμα.
-Αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, με κατάργηση του σημερινού μοντέλου των Πανελλαδικών, που χαρακτήρισε ψυχοφθόρο και ξεπερασμένο.
-Αξιοπρεπείς αμοιβές σε παιδεία και υγεία, με το επιχείρημα ότι οι άνθρωποι που -στηρίζουν κρίσιμες κοινωνικές λειτουργίες δεν μπορούν να αμείβονται με μισθούς αναντίστοιχους της προσφοράς τους.
Ωστόσο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε ότι οι άμεσες αυτές κινήσεις δεν αρκούν. Όπως υπογράμμισε, η πραγματική πρόκληση είναι η αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, ώστε να δημιουργείται περισσότερος πλούτος και αυτός να κατανέμεται δικαιότερα.
«Δεν υπάρχει μαγικό ραβδί. Η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίξει μόνιμα υψηλότερα εισοδήματα, αν δεν παράγει περισσότερο πλούτο. Δεν μπορεί να μοιράσει αυτά που δεν δημιουργεί», σημείωσε, θέτοντας ως βασική προϋπόθεση μια οικονομία με ισχυρή παραγωγική βάση και ποιοτικές θέσεις εργασίας.
Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, υποστηρίζοντας ότι η μεγάλη ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης δεν αξιοποιήθηκε προς όφελος της κοινωνίας, αλλά κατευθύνθηκε σε κλειστούς κύκλους με απευθείας αναθέσεις και σε συγκεκριμένα συμφέροντα.
Απέναντι σε αυτό, παρουσίασε την πρόταση για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, που δεν θα μετρά μόνο την αύξηση του ΑΕΠ, αλλά και το πώς κατανέμεται ο πλούτος. «Δεν μιλάμε απλά για ανάπτυξη. Μιλάμε για δίκαιη ανάπτυξη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρέθηκε η φορολογική δικαιοσύνη. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερους φόρους, αλλά ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα, όπου τα βάρη θα κατανέμονται αναλογικά και δεν θα επιβαρύνονται διαρκώς οι μισθωτοί, η μεσαία τάξη και οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες.
«Δεν μπορεί το 99% να χρηματοδοτεί διαρκώς τα προνόμια του 1%», είπε, αναφερόμενος στη συγκέντρωση πλούτου και επιχειρηματικής κερδοφορίας σε ένα μικρό τμήμα της κοινωνίας. Όπως υποστήριξε, η δικαιοσύνη και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής αποτελούν τη βάση για να βρεθούν οι αναγκαίοι πόροι.
Στην ίδια κατεύθυνση ενέταξε και την καταπολέμηση της διαφθοράς, χαρακτηρίζοντάς την έναν «αόρατο φόρο» που επιβαρύνει κάθε ελληνική οικογένεια μέσω υψηλότερων τιμών, ακριβότερων υπηρεσιών και δυσλειτουργιών του κράτους.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον τραπεζικό τομέα, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη συμβολή των τραπεζών στα δημόσια βάρη, καθώς –όπως ανέφερε– η υψηλή κερδοφορία τους και οι πρακτικές χρεώσεων δημιουργούν ένα αίσθημα ανισορροπίας στην κοινωνία.
Το συνολικό μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα ήταν ότι το πραγματικό πολιτικό δίλημμα αφορά το μοντέλο κοινωνίας που θα επιλεγεί: μια Ελλάδα όπου η ανάπτυξη και ο πλούτος συγκεντρώνονται σε λίγους ή μια Ελλάδα όπου η οικονομική πρόοδος συνοδεύεται από δικαιότερη κατανομή εισοδημάτων, ευκαιριών και κοινωνικών βαρών.