Στη βάση της αντιπαράθεσης ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ για την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά, έχει αναπτυχθεί ένας ακόμα διαχωρισμός που διατρέχει οριζόντια τον πολύπαθο χώρο.
Από τη μία πλευρά λοιπόν, είναι οι συγκρουσιακοί και των δύο κομματικών στρατοπέδων, που προσκολλημένοι στην εχθρότητα που έχει τις ρίζες της στη μνημονιακή περίοδο, λειτουργούν επιθετικά και εριστικά προς τον ανταγωνιστή.
Από την άλλη είναι οι ενωτικοί, που διαπιστώνοντας ότι εκτός από τις διαφορές των δύο κομμάτων υπάρχουν και σημεία συγκλίσεων, επιδιώκουν να κρατηθούν χαμηλά οι τόνοι, η αντιπαράθεση να εξελιχθεί σε πολιτισμένο κλίμα και γενικά να βελτιωθεί η εικόνα του προοδευτικού χώρου, ώστε να μείνουν ζωντανές οι προοπτικές μετεκλογικών συνεργασιών.
Η διελκυστίνδα στην πράξη
Ενδεικτικές των αντιθέσεων στο επίπεδο του κλίματος μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, είναι οι αντιδράσεις τριών ενωτικών στελεχών, μετά από τα τελευταία επεισόδια συγκρούσεων:
Ο κοινωνιολόγος και συντάκτης του «Μανιφέστου» της ΕΛΑΣ, Γιώργος Σιακαντάρης, μιλώντας στο Mega News 104,6 χθες (12/10) δήλωσε: «Εγώ επιλέγω να καταδικάσω το άρθρο του κ. Καρτερού. Αν έβγαινε και ο κύριος Τσίπρας να το καταδικάσει θα ήταν καλοδεχούμενη μια τέτοια κίνηση». Ενώ σημείωσε με νόημα: «H όξυνση των αντιπαραθέσεων από κάποια στελέχη της Αριστεράς, αποκλείει δυνατότητα συνεργασίας ή, έστω, συνομιλίας, την επομένη ημέρα των εκλογών. Αυτό είναι εκείνο που με φοβίζει και αυτό είναι εκείνο που με κινητοποιεί για να αναφέρομαι σε αυτά τα θέματα».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε η ανάρτηση του στελέχους της ΕΛΑΣ Νίκου Μπίστη: «Παρακολουθώ με οργή - χωρίς όμως έκπληξη - την σύγκρουση φανατικών του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ που εξελίσσεται είτε με την μορφή της Κωνστανοπουλιάδας, είτε με αφορμή το άρθρο του Καρτερού. Οι εκατέρωθεν φανατικοί επιχαίρουν επειδή νομίζουν ότι έτσι αξιοποιούν δι ίδιον όφελος το λάθος «ύψωμα» του Κωνσταντοπουλου ή του Καρτερού. Ξεχνούν, βέβαια, το κύριο, ότι ο ψύχραιμος, λογικός και απαιτητικός κόσμος της δημοκρατικής παράταξης αντίπαλο θεωρεί και έχει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την πολύμορφη Ακροδεξιά. Μόνο όποιοι θεωρούν αντίπαλο τον όμορο χώρο, αδιαφορούν για την ήττα της Δεξιάς και έχουν λυμένο το ζωνάρι τους για καυγά για την δεύτερη θέση μπορούν να χασκογελούν αυτάρεσκα και να επιχαίρουν με αυτή την κατάσταση».
Ανάλογη ήταν και η τοποθέτηση, του Θόδωρου Μαργαρίτη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ:
«Όσα στελέχη από το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ δηλώνουν ότι ο κύριος αντίπαλος είναι η Δεξιά αλλά στην πράξη με κάθε ευκαιρία πρωτοστατούν στην άγρια σύγκρουση ανάμεσα στα δύο κόμματα αναλαμβάνουν βαριά ευθύνη. Είναι τελικά υποκριτές για το ποιόν θεωρούν πραγματικό τους αντίπαλο. Ο προοδευτικός κόσμος μάς παρακολουθεί. Όσο βλέπει ότι με αυτό το "πολεμικό κλίμα" μηδενίζονται οι δυνατότητες προοδευτικής διακυβέρνησης καταλαβαίνει ποιοί γίνονται συνεργοί στο "Μητσοτάκης ή χάος"».
Γιάννης Δήμου