Έντονη κριτική στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη άσκησε ο Γιώργος Παπανδρέου, με αφορμή τις δηλώσεις του στο Καστελλόριζο περί «κλεισίματος ενός κύκλου». Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι ο συγκεκριμένος κύκλος άνοιξε με αποκλειστική ευθύνη της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, η οποία βρέθηκε απέναντι όταν η χώρα έδινε τη μεγάλη μάχη και ήταν εκκωφαντικά απόντας στις πιο κρίσιμες στιγμές για τον ελληνισμό.
Αναρωτήθηκε μάλιστα αν, δεκαέξι χρόνια μετά, ο κ. Μητσοτάκης κατάλαβε την εθνική και γεωπολιτική σημασία του Καστελλόριζου, καθώς και τις αγωνιώδεις στιγμές που βίωσε τότε η Ελλάδα. Όπως σημείωσε, το 2010 αποτελούσε την αφετηρία μιας μεγάλης προσπάθειας για να αντιμετωπιστεί η βαθιά κρίση που συγκλόνισε την Ευρώπη.
Το χρέος Καραμανλή και το μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ
Η οικονομική κατάρρευση δεν προήλθε από το πουθενά, σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου, αλλά υπήρξε ευθέως το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, που έφερε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας. Στον αντίποδα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πρόταξε το εθνικό συμφέρον, ανέλαβε το τεράστιο βάρος δύσκολων αποφάσεων και εξασφάλισε τη μόνη διαθέσιμη λύση για να κρατηθεί η χώρα όρθια.
Την ίδια στιγμή, το κόμμα του κ. Μητσοτάκη συναγωνιζόταν τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα στις πλατείες του δήθεν αντιμνημονιακού μετώπου.
Οι παθογένειες που παραμένουν και το αίτημα για ανάληψη ευθυνών
Ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι δεν ήταν η εικόνα του Καστελλόριζου που πίκρανε τους πολίτες, αλλά το έλλειμμα, το χρέος και η αναξιοπιστία, που δημιούργησαν εξαρτήσεις και δεινά τα οποία οι Έλληνες συνεχίζουν να πληρώνουν ακριβά προς όφελος των λίγων ισχυρών. Σήμερα, η κυβέρνηση επαίρεται για την έξοδο από τη δίνη των ελλειμμάτων, ενώ στην πραγματικότητα αναπαράγει τις ίδιες πρακτικές που οδήγησαν στην κρίση.
Για να ξεριζωθούν οι διαχρονικές παθογένειες απαιτείται πολιτικό θάρρος που η Νέα Δημοκρατία δεν διέθετε τότε και δεν διαθέτει ούτε σήμερα. Μεταξύ αυτών των φαινομένων περιλαμβάνονται:
-
Οι πελατειακές σχέσεις, ο νεποτισμός και η κοινωνική αδικία.
-
Η αδιαφάνεια και η διαφθορά.
-
Ο υπερσυγκεντρωτισμός και η ιδιοποίηση της εξουσίας.
-
Η κλεπτοκρατία και η ευνοιοκρατία υπέρ των λίγων.
Καταλήγοντας, ο Γιώργος Παπανδρέου ξεκαθάρισε πως η ιστορία δεν ξαναγράφεται. Ένας κύκλος δεν κλείνει με επικοινωνιακά τεχνάσματα αλλά με την πραγματική ανάληψη των ευθυνών, οι οποίες δεν διαγράφονται.