Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3 ο Ανεξάρτητος Βουλευτής, Γιάννης Δραγασάκης, τοποθετήθηκε για μια σειρά από κομβικά ζητήματα, όπως η αποτίμηση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ο ανασχεδιασμός του προοδευτικού χώρου, το επενδυτικό μοντέλο της χώρας και οι διεθνείς εξελίξεις ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.
Αποτίμηση διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019
Ο κ. Δραγασάκης επεσήμανε ότι τα ιστορικά γεγονότα δεν κρίνονται άπαξ και εκτίμησε πως η αξιολόγηση της περιόδου 2015-2019 θα επανέρχεται στο προσκήνιο. Υπογράμμισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπέπεσε σε ένα τραγικό λάθος, τόσο ως κυβέρνηση όσο και στη συνέχεια, καθώς δεν εξήγησε επαρκώς στους πολίτες τι πέτυχε, τι δεν πέτυχε και για ποιους λόγους, με αποτέλεσμα να επικρατεί θολή εικόνα ή άγνοια.
Όπως σημείωσε, παρά τη συνολικά αρνητική κρίση μέρους των πολιτών, υφίσταται ένας αναγνωρίσιμος πυρήνας θετικά αποτιμώμενων πολιτικών, στους οποίους περιλαμβάνονται:
-
Η ελεύθερη πρόσβαση των ανασφάλιστων στο ΕΣΥ,
-
Η δημιουργία του ταμειακού αποθέματος («μαξιλάρι») για τη θωράκιση της οικονομίας,
-
Η θέσπιση του συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια,
-
Η αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας και της ανθρωπιστικής κρίσης, καθώς και
-
Η εισαγωγή των ενεργειακών κοινοτήτων.
Αναγνώρισε παράλληλα ότι η μετάβαση από τη διακήρυξη για «τέλος στα μνημόνια» στην ανάγκη διακυβέρνησης βάσει μνημονίου συνιστούσε δραματική ανατροπή, η οποία απαιτούσε επαρκείς εξηγήσεις και παραδοχή ενδεχόμενων υποτιμήσεων των αντιπάλων ή υπερτίμησης των δυνατοτήτων.
Παρόλα αυτά, τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε η δημοκρατική επιλογή του λαού σε μια κρίσιμη συγκυρία —αποτρέποντας την ενίσχυση αυταρχικών και φασιστικών τάσεων (όπως η Χρυσή Αυγή που κατέγραφε άνω του 9% το 2014)—, έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και απέδειξε ότι η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων είναι εφικτή ακόμα και υπό αντίξοες συνθήκες.
Τέλος, υπογράμμισε ότι ενόψει των προκλήσεων της κλιματικής κρίσης, της αύξησης των εξοπλισμών και των παραγωγικών αλλαγών, η χώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που θα αντλεί την αξιοπιστία του από την κοινωνική συμμετοχή και τη λογοδοσία.
Το παράλληλο και συμπληρωματικό τραπεζικό σύστημα
Απαντώντας σε ερωτήσεις ακροατών, ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Ανάπτυξης ξεκαθάρισε την έννοια του «παράλληλου τραπεζικού συστήματος». Εξήγησε ότι στον καπιταλιστικό κόσμο ο χρηματοπιστωτικός τομέας στηρίζεται σε τρεις πυλώνες: τις συστημικές τράπεζες, τις επενδυτικές τράπεζες και τους θεσμούς ειδικού σκοπού.
Το 2015, η Ελλάδα διέθετε μόνο τις τέσσερις συστημικές τράπεζες —εγκλωβισμένες σε ένα «βουνό» μη εξυπηρετούμενων δανείων— και ήταν η μόνη χώρα στην ΕΕ χωρίς αναπτυξιακή τράπεζα.
Ο κ. Δραγασάκης υπογράμμισε ότι ο όρος «παράλληλο σύστημα» προκάλεσε σύγχυση, διευκρινίζοντας πως δεν είχε καμία σχέση με τις θεωρίες Βαρουφάκη, αλλά αφορούσε ένα συμπληρωματικό σύστημα θεσμών που αποτελεί προϋπόθεση για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και τη στήριξη της μικρής επιχειρηματικότητας.
Στο πλαίσιο αυτό, παρουσίασε τις θεσμικές βάσεις που τέθηκαν κατά τη θητεία του:
-
Η ίδρυση της Αναπτυξιακής Τράπεζας (ψηφίστηκε τον Απρίλιο του 2019),
-
Το θεσμικό πλαίσιο για τις μικροπιστώσεις (που ψηφίστηκε στη συνέχεια),
-
Η στήριξη των Συνεταιριστικών Τραπεζών και
-
Η δημιουργία ευέλικτων χρηματοδοτικών εργαλείων και ταμείων επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital) σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Πολιτικός ανασχεδιασμός και η μάχη της προοδευτικής αντιπολίτευσης
Σχετικά με την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) από τον Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Δραγασάκης τη χαρακτήρισε θετική πρωτοβουλία που τάραξε τα νερά, σημειώνοντας ωστόσο ότι απαιτείται συνολικός ανασχεδιασμός σε ολόκληρο τον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.
Όπως ανέφερε, οι δυνάμεις του προοδευτικού χώρου οφείλουν να επιστρέψουν στις καταβολές και στα βαθύτερα «θέλω» τους, δρώντας στο παρόν για τα άμεσα προβλήματα της κοινωνίας και επανακαθορίζοντας οραματικά το μοντέλο της κοινωνίας και της Αριστεράς που επιδιώκουν.
Ως παράδειγμα αποτελεσματικής κοινής δράσης έφερε την απόσυρση του άρθρου 23 από το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, η οποία επιτεύχθηκε χάρη στη συντονισμένη πίεση ολόκληρης της προοδευτικής αντιπολίτευσης και των κοινωνικών φορέων προς όφελος των δανειοληπτών και κατά των συμφερόντων των servicers.
Τόνισε ότι παρά τις υπαρκτές διαφορές και τον θεμιτό εκλογικό ανταγωνισμό, απαιτείται ευρεία συμπαράταξη πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων στα μεγάλα ζητήματα, ώστε η κοινωνία να αντιληφθεί καθαρά ποιος είναι ο στρατηγικός αντίπαλος και ποιος ο δυνητικός σύμμαχος.
Ποιοτική αξιολόγηση των ξένων επενδύσεων
Αναφερόμενος στην επενδυτική δραστηριότητα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την ποιότητα των ξένων κεφαλαίων που εισρέουν στη χώρα. Επισήμανε ότι κατά κανόνα δεν πρόκειται για δημιουργία νέων παραγωγικών μονάδων ή αναβάθμιση των υφιστάμενων, αλλά για εξαγορές έτοιμων επιχειρήσεων, των οποίων τα κέρδη δεν επανεπενδύονται στην Ελλάδα αλλά εξάγονται στο εξωτερικό.
Προειδοποίησε ότι αυτή η διαρκής ανάγκη εισροής νέων κεφαλαίων για την εξισορρόπηση των εκροών εγκυμονεί τον κίνδυνο να βρεθεί η χώρα εκ νέου με την πλάτη στον τοίχο, εάν η ροή αυτή σταματήσει. Υπογράμμισε ότι η λύση έγκειται στη διασφάλιση της δημοσιονομικής κυριαρχίας και στην οικοδόμηση ενός παραγωγικού μοντέλου που θα είναι οικονομικά και οικολογικά ανθεκτικό και κοινωνικά δίκαιο.
Διεθνές τοπίο και ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ
Σχολιάζοντας τις πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κ. Δραγασάκης παρατήρησε ότι παρά τον παραδοσιακό συναινετικό δικομματισμό, καταγράφεται έντονος εσωτερικός βρασμός και θεσμικός κατακερματισμός.
Στο Δημοκρατικό Κόμμα αποτυπώνεται για πρώτη φορά μια ισχυρή αριστερή τάση με υποψηφίους που προτάσσουν ριζοσπαστικές θέσεις, ενώ ανακατάξεις συντελούνται και στο Ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο.
Παράλληλα, στάθηκε στα τοπικά δημοψηφίσματα, φέροντας ως παράδειγμα την Καλιφόρνια, όπου η πρόταση για φορολόγηση του μεγάλου πλούτου δέχεται σφοδρή πίεση από τις πολυδάπανες καμπάνιες των δισεκατομμυριούχων, αναδεικνύοντας τη σύγκρουση μεταξύ της θέλησης των πολιτών και των οικονομικών συμφερόντων.
Τέλος, εκτίμησε ότι μια ενίσχυση του Ντόναλντ Τραμπ συνεπάγεται περαιτέρω ισχυροποίηση των ολιγαρχιών, διεύρυνση των ανισοτήτων και κίνδυνο νέων πολεμικών συρράξεων με βαριές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.
Κατέληξε τονίζοντας ότι η διαχρονική σύγκρουση «Δημοκρατία εναντίον Ολιγαρχίας» πρέπει να τεθεί εκ νέου στο επίκεντρο των λαϊκών διεκδικήσεων με σύγχρονο κοινωνικό και οικολογικό περιεχόμενο.