Με ακραία επιθετικότητα κατά των οφειλετών κινούνται οι servicers, επιδιώκοντας με κάθε τρόπο να βγάλουν κατοικίες στο «σφυρί», ακόμη και όταν ο δανειολήπτης έχει εξασφαλίσει προστασία με βάση τις διατάξεις του νόμου Κατσέλη.
Η πρόσφατη απόφαση 1615/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών καταδεικνύει τον ανεξέλεγκτο τρόπο με τον οποίο δρουν συχνά οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων έναντι των οφειλετών, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους ακόμη και εν ισχύ δικαστικές αποφάσεις προστασίας.
Είναι μία από τις πολλές υποθέσεις που αναδεικνύουν στα δικαστήρια την έλλειψη επαρκούς θεσμικού και εποπτικού ελέγχου των συγκεκριμένων εταιρειών.
Υπενθυμίζεται ότι τις αμέσως προηγούμενες ημέρες, ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ζήτησε μεγαλύτερη διαφάνεια και ενίσχυση της εποπτείας των εταιρειών που διαχειρίζονται τα «κόκκινα» δάνεια, αφήνοντας αιχμές κατά της Τράπεζας της Ελλάδος που, όπως σημείωσε το ΔΝΤ, ασκεί εποπτεία στους servicers με μόλις 8 υπαλλήλους.
Το χρονικό της αυθαιρεσίας
Στην επίμαχη περίπτωση, η εταιρεία διαχείρισης από δάνεια και πιστώσεις, η οποία ενεργούσε ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με έδρα την Ιρλανδία, προχώρησε στην αναγκαστική κατάσχεση του ακινήτου του οφειλέτη. Η κατάσχεση επιβλήθηκε για το ποσό των 50.000,00 ευρώ, παρά το γεγονός ότι ο οφειλέτης βρισκόταν ήδη υπό νομική προστασία.
Ειδικότερα, η ενέργεια αυτή του servicer αγνόησε πλήρως το παρακάτω ιστορικό:
-
Ο ανακόπτων είχε ασκήσει ενώπιον του πρώην Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου αίτηση υπαγωγής στις διατάξεις του Ν. 3869/2010 ήδη από το 2015.
-
Κατόπιν απόρριψης της αίτησής του με την υπ' αρ. 34/2022 απόφαση, άσκησε εμπρόθεσμα έφεση.
-
Εν αναμονή της έφεσης, ο οφειλέτης άσκησε αίτηση κατ' άρθρο 6 παρ. 5 του Ν. 3869/2010, πετυχαίνοντας την έκδοση της υπ' αρ. 7/2024 απόφασης του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου, με την οποία ανεστάλη η αναγκαστική εκτέλεση που επισπευδόταν εναντίον του.
-
Το Δικαστήριο είχε ρητώς πιθανολογήσει ότι θα ευδοκιμήσει η έφεσή του και ότι από την εκτέλεση θα προκαλούνταν ουσιώδης βλάβη στα συμφέροντά του.
Παρά ταύτα, ο servicer εκκίνησε νέα αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του, επιδίδοντας επιταγή προς πληρωμή και προχωρώντας στην Έκθεση Αναγκαστικής Κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας του.
Η απόφαση – ασπίδα για τον Οφειλέτη
Ο δανειολήπτης άσκησε ανακοπή σύμφωνα με το άρθρο 933 του ΚΠολΔ , η οποία συζητήθηκε στις 3 Μαρτίου 2026. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με τη νεότερη απόφασή του που δημοσιεύθηκε στις 28 Απριλίου 2026 , έβαλε φρένο στις επιθετικές πρακτικές του fund, κάνοντας δεκτή την ανακοπή.
Η απόφαση έχει ευρύτερο ενδιαφέρον διότι αποσαφηνίζει κρίσιμα νομικά ζητήματα γύρω από το καθεστώς της αναστολής, θωρακίζοντας τους οφειλέτες:
-
Ισχύς Erga Omnes (έναντι πάντων): Η απαγόρευση διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 6 παρ. 5 εδ. γ' του Ν. 3869/2010 σε περίπτωση χορήγησης αναστολής, ισχύει έναντι πάντων (erga omnes).
-
Απόλυτη ακυρότητα: Κάθε διάθεση περιουσιακού στοιχείου που λαμβάνει χώρα μετά την απόφαση της αναστολής είναι αυτοδικαίως άκυρη σύμφωνα με το άρθρο 175 του Αστικού Κώδικα.
-
Προστασία καλόπιστων τρίτων: Η συγκεκριμένη ακυρότητα είναι απόλυτη και εκτείνεται ακόμη και έναντι των καλόπιστων τρίτων, αφού επέρχεται εκ του νόμου (ex lege), έστω κι αν δεν αναφέρεται ρητά στην ίδια την απόφαση αναστολής.
-
Τέλος στη βιομηχανία των αναστολών: Ως εκ τούτου, δεν επιβάλλεται ο οφειλέτης να προβαίνει σε συνεχείς και δαπανηρές αιτήσεις αναστολών για κάθε νέα αναγκαστική εκτέλεση που τυχόν ξεκινά εις βάρος του, εφόσον ήδη έχει εκδοθεί μία θετική υπέρ του απόφαση κατά το άρθρο 6 παρ. 5.
Με αυτές τις παραδοχές, το Δικαστήριο ακύρωσε τόσο την από 3.9.2025 επιταγή προς πληρωμή, όσο και την υπ' αριθμ. 2983/6.10.2025 Έκθεση Αναγκαστικής Κατάσχεσης. Επιπρόσθετα, καταδίκασε την εταιρεία διαχείρισης στην καταβολή δικαστικών εξόδων ύψους 1.000 ευρώ.
Σημειώνεται ότι τον οφειλέτη εκπροσώπησαν ο δικηγόρος Πειραιά, Γεώργιος Καλτσάς και η δικηγόρος Αθηνών, Νικολέτα Κατσάνου.