Κατά τη διάρκεια του επιστημονικού συνεδρίου «Η Επιστήμη του Ελαιολάδου – Ποιότητα, Καινοτομία, Βιωσιμότητα» που πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο —με συνδιοργανωτές το Περιφερειακό Τμήμα Κρήτης της Ένωσης Ελλήνων Χημικών και το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης— ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιάννης Ανδριανός, στάθηκε στη σημασία της έρευνας. Κεντρικός στόχος είναι η μετατροπή του ήδη δεδομένου ποιοτικού πλεονεκτήματος σε υπεραξία για το προϊόν.
Η στρατηγική αυτή στηρίζεται στην επιστημονική τεκμηρίωση, την αυστηρή πιστοποίηση της προέλευσης και των χαρακτηριστικών, την προστασία της αυθεντικότητας και τη δυναμική διείσδυση στις διεθνείς αγορές, ώστε το εγχώριο ελαιόλαδο να εδραιώσει τη θέση του.
Διεθνή πρότυπα και η θωράκιση της Κορωνέικης ποικιλίας
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σύνδεση της επιστήμης με την υπεράσπιση των ελληνικών συμφερόντων σε διεθνές επίπεδο, με βασικό παράδειγμα την Κορωνέικη ποικιλία.
Στο πεδίο των διεθνών κανονισμών, η πρόσφατη αναθεώρηση του προτύπου του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας απέφερε σημαντικά αποτελέσματα:
-
Διατηρήθηκε το ειδικό ελάχιστο όριο των 800 mg/kg για τα μονοποικιλιακά εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα Κορωνέικης, έναντι του γενικού ορίου των 1.000 mg/kg.
-
Αρθείς ο χρονικός περιορισμός της σχετικής παρέκκλισης, εν αναμονή νέων επιστημονικών μελετών.
Αντιμετώπιση κλιματικής αλλαγής και πολυετής δακοκτονία
Οι προκλήσεις που φέρνει η κλιματική αλλαγή επιβάλλουν την εντατική αξιοποίηση της έρευνας για την ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων και την αποτελεσματική φυτοπροστασία.
Στο κρίσιμο ζήτημα της δακοκτονίας, εφαρμόζεται για πρώτη φορά πολυετής σχεδιασμός προμήθειας υλικών για την περίοδο 2026–2028.
Οι σχετικές συμβάσεις έχουν ήδη υπογραφεί και οι παραδόσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, εξασφαλίζοντας έγκαιρη διαθεσιμότητα, βελτιωμένο προγραμματισμό και δυνατότητα διατήρησης αποθεμάτων για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών.
Η αναγκαία συνεργασία για την επόμενη ημέρα
Η αναπτυξιακή πορεία της ελληνικής ελαιοκομίας απαιτεί τη στενή σύμπραξη της Πολιτείας με την επιστημονική κοινότητα, τους παραγωγούς, τους συνεταιρισμούς, τα ελαιοτριβεία και τις επιχειρήσεις τυποποίησης και εξαγωγών. Μέσω αυτού του συντονισμού, η θεωρητική γνώση μεταφράζεται σε απτά οφέλη για την πρωτογενή παραγωγή και την ευρύτερη εθνική οικονομία.