Υπό το βάρος των έντονων αντιδράσεων από δικηγορικούς συλλόγους και κόμματα της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση αναδιπλώθηκε και απέσυρε τη διάταξη που θα έδινε στις τράπεζες και στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) τη δυνατότητα να προχωρούν σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς με βάση μόνο τη σύμβαση ρύθμισης ενός δανείου, χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής.
Η επίμαχη πρόβλεψη, η οποία περιλαμβανόταν στο άρθρο 23 του νομοσχεδίου για το ιδιωτικό χρέος, άνοιγε τον δρόμο για μεγάλη επιτάχυνση των διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος δανειοληπτών που αδυνατούσαν να τηρήσουν τις συμφωνίες ρύθμισης των οφειλών τους.
Στην πράξη, αυτό σήμαινε ότι ο πιστωτής θα μπορούσε να κινηθεί προς την αναγκαστική εκτέλεση, χωρίς να χρειάζεται να έχει προηγηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής. Η διαδικασία θα συντομευόταν σημαντικά, καθώς η ίδια η ιδιωτική σύμβαση θα αποτελούσε τη βάση για την επιβολή μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης.
Η συγκεκριμένη προοπτική προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς οι επικριτές της διάταξης υποστήριξαν-ευλόγως- ότι δημιουργούσε ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον για τις τράπεζες, τα funds και τους servicers, ειδικά σε περιπτώσεις όπου ο δανειολήπτης είχε ήδη συμφωνήσει σε αναδιάρθρωση της οφειλής του, αλλά στη συνέχεια αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις νέες υποχρεώσεις.
Τι ισχύει μετά την απόσυρση
Η απόσυρση του επίμαχου άρθρου 23 σημαίνει ότι δεν προχωρά η συγκεκριμένη επέκταση της δυνατότητας χρήσης των ιδιωτικών συμβάσεων ρύθμισης ως εκτελεστών τίτλων στις διμερείς συμφωνίες με τράπεζες και servicers. Ως εκ τούτου, δεν θεσπίζεται μέσω της συγκεκριμένης διάταξης η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης χωρίς προηγούμενη έκδοση διαταγής πληρωμής.
Ο διαχωρισμός με τον εξωδικαστικό
Υφίσταται, ωστόσο, ξεκάθαρος διαχωρισμός της συγκεκριμένης παρέμβασης από το καθεστώς του εξωδικαστικού μηχανισμού. Με τον νόμο 5313/2026 έχει ήδη προβλεφθεί ότι οι συμβάσεις αναδιάρθρωσης που προκύπτουν από τον εξωδικαστικό μηχανισμό αποτελούν εκτελεστούς τίτλους, με διακριτό θεσμικό πλαίσιο και προβλεπόμενα ένδικα βοηθήματα κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης.
Η απόσυρση της διάταξης δεν αναιρεί, επομένως, τις υπόλοιπες παρεμβάσεις του νομοσχεδίου για την εποπτεία και τη λειτουργία των servicers. Αποτελεί, όμως, μια σαφή υποχώρηση σε ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα της διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους, καθώς επαναφέρει στο προσκήνιο το κρίσιμο ερώτημα της ισορροπίας ανάμεσα στην αποτελεσματική είσπραξη των οφειλών και στην προστασία των δικαιωμάτων των δανειοληπτών.