Οικονομία

Eurostat: Γιατί οι νέοι στην Ελλάδα μένουν στο πατρικό έως τα 31


Η μετάβαση στην ανεξάρτητη διαβίωση για τους νέους στην Ελλάδα πραγματοποιείται με σημαντική καθυστέρηση σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, η μέση ηλικία αποχώρησης από την οικογενειακή εστία στη χώρα μας διαμορφώθηκε στα 30,9 έτη, τη στιγμή που ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρέμεινε στα 26,3 έτη.

Η απόκλιση των 4,6 ετών κατατάσσει την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ όσον αφορά τη στεγαστική ανεξαρτησία των νέων. Η κατάσταση παρουσιάζει παρόμοια εικόνα σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο και την ανατολική Ευρώπη:

  • Η Κροατία καταγράφει την υψηλότερη ηλικία αποχώρησης με 31,5 έτη.

  • Η Ελλάδα και η Σλοβακία ακολουθούν με 30,9 έτη.

  • Η Ισπανία και η Ιταλία βρίσκονται στα 30,2 έτη.

Στον αντίποδα, οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης και της Βαλτικής παρουσιάζουν τελείως διαφορετικό μοντέλο:

  • Η Φινλανδία σημειώνει τη χαμηλότερη ηλικία αυτονόμησης στα 21,4 έτη.

  • Η Δανία ακολουθεί με 21,8 έτη.

  • Η Εσθονία και η Λιθουανία καταγράφουν μέσο όρο 22,7 έτη.

Αυτή η γεωγραφική διακύμανση δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο. Η Eurostat επισημαίνει ότι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διατηρείται σταθερά κοντά στα 26 έτη ήδη από το 2002, με ελάχιστες αυξομειώσεις μέσα στον χρόνο.

Η παράλληλη διαδρομή με την αγορά εργασίας

Αν και η ηλικία εξόδου από το πατρικό δεν συνεπάγεται αυτόματα πλήρη οικονομική αυτονομία, η Eurostat αναδεικνύει μια σαφή συσχέτιση ανάμεσα στα ποσοστά απασχόλησης και τον χρόνο ανεξαρτητοποίησης των νέων.

Το 2025, το συνολικό ποσοστό απασχόλησης για τις ηλικίες 20 έως 29 ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανήλθε σε 65,5%. Στις χώρες όπου τα παιδιά φεύγουν νωρίτερα από το σπίτι, τα ποσοστά εργασίας στις συγκεκριμένες ηλικίες ήταν συστηματικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίθετα, στα κράτη με καθυστερημένη έξοδο —όπως η Ελλάδα, η Κροατία, η Ισπανία και η Ιταλία— η απασχόληση των νέων κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα. Η στατιστική υπηρεσία διευκρινίζει ότι πρόκειται για παρατηρούμενο μοτίβο και όχι για σχέση άμεσου αιτίου και αποτελέσματος.

Η στεγαστική κρίση ως ανυπέρβλητο εμπόδιο

Πέρα από τις εργασιακές συνθήκες, τις οικογενειακές παραδόσεις και τις κοινωνικές συνήθειες, ο καθοριστικότερος παράγοντας για τη δημιουργία νέου νοικοκυριού παραμένει το κόστος κατοικίας. Στην Ελλάδα, τα δεδομένα του 2024 αποτυπώνουν μια εξαιρετικά πιεστική πραγματικότητα για τις ηλικίες 15-29 ετών:

  • Το 30,3% των νέων στην Ελλάδα ζούσε σε νοικοκυριά όπου τα έξοδα στέγασης ξεπερνούσαν το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος.

  • Το αντίστοιχο ποσοστό επιβάρυνσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώθηκε μόλις στο 9,7%.

Ο συνδυασμός χαμηλότερων αμοιβών, αβέβαιης απασχόλησης και δυσανάλογα υψηλών ενοικίων καθιστά την αυτόνομη διαβίωση απαγορευτική. Το στοιχείο των 30,9 ετών δεν αποτυπώνει απλώς μια καθυστέρηση στην έξοδο από την οικογενειακή κατοικία, αλλά αναδεικνύει τη δυσκολία της νέας γενιάς να συγκροτήσει ένα βιώσιμο και ανεξάρτητο νοικοκυριό.

Διαβαστε επισης