Εναν πολιτικό μαραθώνιο έχουν μπροστά τους ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ - όπως βέβαια και τα υπόλοιπα κόμματα. Ο αγώνας έχει ήδη ξεκινήσει, χωρίς να είναι γνωστό το χρονικό σημείο τερματισμού. Μπορεί να είναι οποιαδήποτε στιγμή από τις αρχές Οκτωβρίου έως τις αρχές Απριλίου, μέσα δηλαδή στους επόμενους δέκα μήνες.
Η εκλογική καμπάνια του κυβερνώντος κόμματος θα κινηθεί σε δύο παράλληλους άξονες. Ο πρώτος είναι η επανασυσπείρωση της παραδοσιακής εκλογικής βάσης της ΝΔ, η οποία εμφανίζει σημάδια κόπωσης ύστερα από έξι και πλέον χρόνια διακυβέρνησης. Ο δεύτερος, και ίσως σημαντικότερος, είναι η άμβλυνση της έντονης κοινωνικής δυσφορίας που καταγράφεται σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και η οποία μπορεί να μετατραπεί σε ψήφο διαμαρτυρίας απέναντι στην κυβέρνηση.
Βασικό όπλο σε αυτή την προσπάθεια θα αποτελέσει ο απολογισμός του κυβερνητικού έργου. Η ΝΔ θα επιχειρήσει να αναδείξει τις επιδόσεις της οικονομίας, την αύξηση των επενδύσεων, τη μείωση της ανεργίας, την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της χώρας, τις ψηφιακές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις, καθώς και παρεμβάσεις στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής πολιτικής. Το κεντρικό μήνυμα θα είναι ότι η χώρα βρίσκεται σήμερα σε καλύτερη θέση από ό,τι το 2019 και ότι η πολιτική σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για τη συνέχιση αυτής της πορείας.
Τα επίσημα οικονομικά στοιχεία προσφέρουν πράγματι επιχειρήματα για τη στήριξη αυτού του αφηγήματος. Οι ρυθμοί ανάπτυξης, οι δημοσιονομικές επιδόσεις, η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας και η αποκλιμάκωση της ανεργίας συνθέτουν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί σε μακροοικονομικό επίπεδο.
Ωστόσο, το κρίσιμο πολιτικό ερώτημα δεν είναι τι δείχνουν οι δείκτες, αλλά πώς βιώνουν την πραγματικότητα οι πολίτες. Και σε αυτό το πεδίο η κυβέρνηση συναντά τη μεγαλύτερη δυσκολία της.
Η ακρίβεια παραμένει το κυρίαρχο πρόβλημα για τα νοικοκυριά. Παρά τη σταδιακή αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, οι τιμές στα τρόφιμα, στη στέγαση, στην ενέργεια και σε βασικές υπηρεσίες έχουν διαμορφωθεί σε επίπεδα που συμπιέζουν το διαθέσιμο εισόδημα. Για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες, η καθημερινή εμπειρία δεν ταυτίζεται με τις θετικές ανακοινώσεις για την οικονομία. Η αίσθηση ότι «οι αριθμοί ευημερούν αλλά το πορτοφόλι όχι» αποτελεί ίσως το σημαντικότερο πολιτικό εμπόδιο που καλείται να υπερβεί η κυβέρνηση.
Παράλληλα, η κοινωνική δυσφορία δεν τροφοδοτείται μόνο από οικονομικούς παράγοντες. Η κόπωση από μια μακρά περίοδο διαδοχικών κρίσεων, η αίσθηση ότι οι δημόσιες υπηρεσίες δεν βελτιώνονται με τον ίδιο ρυθμό που βελτιώνονται οι μακροοικονομικοί δείκτες, τα ζητήματα της καθημερινότητας, της ασφάλειας, των μεταφορών, της υγείας και της στεγαστικής πίεσης δημιουργούν ένα υπόστρωμα δυσαρέσκειας που δεν εκφράζεται πάντα στις δημοσκοπήσεις με άμεσο τρόπο.
Υπό αυτή την έννοια, ο βασικός αντίπαλος της ΝΔ δεν φαίνεται σήμερα να είναι κάποιο συγκεκριμένο κόμμα της αντιπολίτευσης. Η κατακερματισμένη εικόνα του αντιπολιτευτικού χώρου και η αδυναμία διαμόρφωσης μιας πειστικής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας λειτουργούν υπέρ της κυβέρνησης. Ο πραγματικός αντίπαλος είναι η συσσωρευμένη κοινωνική κόπωση και η διάχυτη αίσθηση ότι, παρά τη συνολική βελτίωση των οικονομικών μεγεθών, η καθημερινότητα παραμένει δύσκολη για μεγάλα τμήματα της κοινωνίας.
Γι' αυτό και η προεκλογική στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θα περιοριστεί στην προβολή των επιτευγμάτων της διακυβέρνησης. Θα χρειαστεί να πείσει ότι η επόμενη τετραετία μπορεί να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα που απασχολούν άμεσα τους πολίτες: το κόστος ζωής, τη στέγαση, τους μισθούς, την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών και τις προοπτικές των νεότερων γενεών. Η μάχη των επόμενων μηνών θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο η κυβέρνηση θα καταφέρει να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη θετική εικόνα της οικονομίας και στην πραγματική εμπειρία της καθημερινότητας.
Σε τελική ανάλυση, οι επόμενες εκλογές ενδέχεται να μην αποτελέσουν μια κλασική αναμέτρηση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Μπορεί να εξελιχθούν σε μια αναμέτρηση ανάμεσα στο κυβερνητικό αφήγημα της σταθερότητας και της προόδου και στο αίσθημα οικονομικής πίεσης και κοινωνικής κόπωσης που διαπερνά ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας.