Η προσπάθεια της Λιβύης να κατοχυρώσει μονομερώς τις θαλάσσιες αξιώσεις της μέσω του ΟΗΕ προκαλεί πλέον αντιδράσεις πέρα από την Ελλάδα, καθώς Ιταλία και Τυνησία προστέθηκαν στις χώρες που αμφισβητούν τις λιβυκές θέσεις για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Η Τρίπολη είχε καταθέσει τον Μάιο του 2025 ρηματική διακοίνωση στα Ηνωμένα Έθνη, επιχειρώντας να αποτυπώσει μονομερώς τις θέσεις της για τις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας της. Η κίνηση αυτή στηρίχθηκε, σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Αθήνας, καθώς οι λιβυκές αξιώσεις επεκτείνονται σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης, όπου η Ελλάδα θεωρεί ότι διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα.
Το ζήτημα, ωστόσο, λαμβάνει πλέον ευρύτερες διαστάσεις, καθώς η Ιταλία προχώρησε σε επίσημη παρέμβαση προς τον ΟΗΕ, απορρίπτοντας τις λιβυκές διεκδικήσεις. Η Ρώμη υποστηρίζει ότι οι προβαλλόμενες θαλάσσιες ζώνες επηρεάζουν και δικά της δικαιώματα στην περιοχή, ενώ επικαλείται προηγούμενες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την ενίσχυση της επιχειρηματολογίας της.
Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η Τυνησία, η οποία κατέθεσε επίσης επίσημη διαμαρτυρία στα Ηνωμένα Έθνη. Η Τύνιδα χαρακτηρίζει τη λιβυκή οριοθέτηση μη νόμιμη και υπερβολική, επισημαίνοντας ότι δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και τις προηγούμενες διεθνείς δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τις θαλάσσιες σχέσεις των δύο χωρών.
Οι νέες αυτές παρεμβάσεις ενισχύουν τη διπλωματική πίεση προς τη Λιβύη και δημιουργούν ένα διαφορετικό διεθνές περιβάλλον γύρω από το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο.
Για την Αθήνα, η εξέλιξη θεωρείται σημαντική, καθώς ενδυναμώνει τη θέση της απέναντι στις λιβυκές αξιώσεις και ενισχύει το επιχείρημα ότι οι διαφορές για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών πρέπει να αντιμετωπιστούν μέσω του διεθνούς δικαίου και, εφόσον απαιτηθεί, με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.