Τουρισμός

Έσοδα - μαμούθ 1,9 δισ. καταγράφουν τα καταλύματα Airbnb


Ραγδαία είναι η άνοδος της επίδρασης του Airbnb στην ελληνική οικονομία και τον ξενοδοχειακό κλάδο, καθώς τα τελευταία στοιχεία αναδεικνύουν πως η γνωστή ψηφιακή πλατφόρμα κατέχει το 10% της ετήσιας δαπάνης των ξένων τουριστών στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, τα εν λόγω έσοδα διαμορφώνονται στα 1,9 δισ ευρώ.

Κατά τα λοιπά, την επιτακτική ανάγκη εμβάθυνσης του ρυθμιστικού πλαισίου που διέπει την οικονομία διαμοιρασμού στον τουρισμό καταδεικνύει η μελέτη: «Ο κοινωνικός  αντίκτυπος  της οικονομίας του διαμοιρασμού και προτεινόμενες ρυθμιστικές παρεμβάσεις», που διενήργησε για λογαριασμό του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδας η εταιρεία Grant Thornton.

Η έρευνα της Grant Thornton ακτινογραφώντας τις κοινωνικές επιπτώσεις των βραχυχρόνιων μισθώσεων, τόσο σε ποσοτικό όσο και σε ποιοτικό επίπεδο, διαπιστώνει:

  • Tην ύπαρξη του φαινόμενου «εκτοπισμού» ακινήτων από τις μακροχρόνιες στις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Παρατηρείται ότι το πλήθος των ακινήτων βραχυχρόνιας μίσθωσης αναπτύσσεται με μεγαλύτερο ρυθμό από αυτόν των ακινήτων μακροχρόνιας μίσθωσης. Κατά αυτόν τον τρόπο προκαλείται ανισορροπία στην ανάπτυξη του τουριστικού και του υπόλοιπου οικιστικού περιβάλλοντος με αύξηση των τιμών ενοικίασης και  επιβάρυνση των οικονομικά ασθενέστερων. 
  • Η οικονομία διαμοιρασμού διευρύνει το φαινόμενο «εκτοπισμού» και αύξησης τιμών (crowding out and price effect), ενώ ειδικότερα στις κοινωνικές επιπτώσεις σε επίπεδο αγοράς ακινήτων συμπεραίνει ότι : 

         α) στην Αθήνα, 1 ακίνητο στην οικονομία διαμοιρασμού στερεί 2 ακίνητα  από τις μακροχρόνιες μισθώσεις,           ενώ προκαλείται αύξηση 9,3% στις τιμές των ενοικίων 

         β) σε επίπεδο χώρας, προκαλείται μείωση διαθέσιμων ακινήτων για μακροχρόνια μίσθωση, ενώ την ίδια               ώρα διαμορφώνεται ποσοστιαία αύξηση 8,3% στα ενοίκια, με συνακόλουθη επιβάρυνση των οικονομικά               αδύναμων ομάδων. 

Τη μείωση των δημοσίων εσόδων (η καθαρή απώλεια δημοσίων εσόδων από την τριετία 2016-2018 εκτιμάται στα 300 εκατ. ευρώ περίπου) και συνακόλουθα τον περιορισμό πόρων κοινωνικής πολιτικής, την απώλεια θέσεων εργασίας (36.560 την τελευταία τριετία), αλλοίωση του εργασιακού μοντέλου με αβέβαιες συνθήκες και δημιουργία της αθέατης εργασίας. (“invisible work”).

  • Ακόμη επαυξάνεται το φαινόμενο «υποτροπής» στο περιβάλλον (21% μεγαλύτερη επιβάρυνση στη διαχείριση απορριμμάτων), και προκαλείται κοινωνική αντιμαχία. 
  • Αρνητικές επιδράσεις σε επίπεδο κοινωνικής συνοχής με αλλοίωση αστικού περιβάλλοντος, με στρεβλή ανάπτυξη. Τα εμπορικά καταστήματα και οι υπηρεσίες εστίασης αναπροσαρμόζονται και στρέφονται σχεδόν αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των αναγκών των επισκεπτών. Αποτέλεσμα αυτού είναι η περαιτέρω αλλοίωση της φυσιογνωμίας των περιοχών και η μετατροπή τους σε τουριστικά «γκέτο». Τέλος διαπιστώνεται αύξηση δικαστικών διαμαχών, με συνδυαστική πρόκληση ζητημάτων δημόσιας ασφάλειας, Ως εκ τούτου ελλοχεύει άμεσα ο κίνδυνος γενικότερης υποβάθμισης του τουριστικού προϊόντος της χώρας.
Διαβάστε επίσης