Η προγραμματισμένη για τον Ιανουάριο αποχώρηση της Ίζαμπελ Σνάμπελ από το Εκτελεστικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έναν ολόκληρο χρόνο πριν από τη λήξη της θητείας της, επιταχύνει δραστικά τις εξελίξεις στην κορυφή του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Το κενό που δημιουργείται σε διάστημα μικρότερο των τριών μηνών ασκεί ισχυρή πίεση στις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για άμεσες κινήσεις.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από την προγραμματισμένη αποχώρηση της προέδρου Κριστίν Λαγκάρντ και του επικεφαλής οικονομολόγου Φίλιπ Λέιν το 2027, καθώς και από τα ανοιχτά σενάρια για πρόωρη αποχώρηση της ίδιας της Λαγκάρντ, η οποία ετοιμάζει μάλιστα την κυκλοφορία των απομνημονευμάτων της τον Ιανουάριο.
Ως αποτέλεσμα, το τραπέζι των διαπραγματεύσεων οδηγείται σε ένα συνολικό «πακέτο» συμφωνίας για το μέλλον της διοίκησης, με ορόσημο τις τρεις εναπομείνασες συνόδους κορυφής της ΕΕ έως το τέλος του έτους. Η διαδικασία αυτή θυμίζει τις δύσκολες πολιτικές ισορροπίες του 2019, με τους ηγέτες να καλούνται να μοιράσουν καίριες θέσεις που ελέγχουν τη νομισματική πολιτική μιας ζώνης 360 εκατομμυρίων πολιτών, εν μέσω μάλιστα μιας περιόδου έντονης μεταβλητότητας στις αγορές ομολόγων.
Την ίδια στιγμή, το πολιτικό σκηνικό παραμένει εύθραυστο: η Γερμανία βιώνει κυβερνητική κρίση, η Γαλλία αντιμετωπίζει αδιέξοδο ενόψει των εκλογών του Απριλίου για τη διαδοχή του Εμανουέλ Μακρόν, ενώ πλησιάζουν εκλογικές αναμετρήσεις σε Ιταλία και Ισπανία.
Η ίδια η Σνάμπελ ξεκαθάρισε στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της προς το προσωπικό ότι, αν υπάρξουν καθυστερήσεις, οι αρμοδιότητές της θα κατανεμηθούν προσωρινά στα υπόλοιπα μέλη.
Τα φαβορί, τα εθνικά στρατόπεδα και η μάχη των υποψηφιότητων
Τα πρώτα "στρατόπεδα" έχουν ήδη αρχίσει να σχηματίζονται, με τις κυβερνήσεις να προωθούν ανοιχτά τα στελέχη τους. Στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Ολλανδός πρωθυπουργός Ρομπ Γέτεν πρόβαλε τον Κλάας Νοτ ως ιδανική λύση, ενώ ο Ισπανός ομόλογός του Πέδρο Σάντσεθ εγκωμίασε τις ηγετικές ικανότητες του Πάμπλο Ερνάντες ντε Κος.
Από την πλευρά της, η Γερμανία βρίσκεται σε δυσχερή θέση. Παρά το μέγεθος της οικονομίας της, δεν διαθέτει επίσημο υποψήφιο για την προεδρία, καθώς ο επικεφαλής της Bundesbank Γιόαχιμ Νάγκελ αντιμετωπίζει επιφυλάξεις από τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς λόγω της σοσιαλδημοκρατικής του ταυτότητας, ενώ το Βερολίνο κατέχει ήδη τα ηνία στην Κομισιόν με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και στην τραπεζική εποπτεία με την Κλαούντια Μπουχ.
Στις εναλλακτικές επιλογές της Γερμανίας συγκαταλέγονται η θέση του επικεφαλής οικονομολόγου –την οποία διεκδικεί και η Γαλλία με στελέχη όπως η Λοράνς Μπουν και η Ανιές Μπενασί-Κερέ– καθώς και ακαδημαϊκοί όπως ο Μάρκους Μπρούννερμαϊερ, η Ούλρικε Μάλμεντιερ και ο Τόμπιας Άντριαν. Παράλληλα, λόγω της αποχώρησης της Σνάμπελ, η πίεση για την τοποθέτηση γυναίκας στο Εκτελεστικό Συμβούλιο παραμένει ισχυρή, επαναφέροντας στο προσκήνιο τα ονόματα των Σαμπίν Μάουντερερ, Φρίτσι Κέλερ-Γκάιμπ, αλλά και των υποψηφίων από τη Γαλλία.