Μια σημαντική αναθεώρηση της ενεργειακής και κλιματικής της πολιτικής με ορίζοντα το 2040 ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρουσιάζοντας το νέο Σχέδιο Δράσης για τον Εξηλεκτρισμό. Η συγκεκριμένη στρατηγική στοχεύει στη δραστική μετατόπιση της κατανάλωσης ενέργειας, επιδιώκοντας την υποκατάσταση των ορυκτών καυσίμων από την ηλεκτρική ενέργεια, με τον πήχη να τίθεται στο 46% έως το 2040.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η Κομισιόν αποφάσισε να προσφέρει σημαντικές διευκολύνσεις στην ευρωπαϊκή βιομηχανία. Η τελική πρόταση επιβεβαιώνει ότι οι βιομηχανικοί κλάδοι της ΕΕ θα έχουν το δικαίωμα να εκπέμπουν αέρια που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη μέχρι και τη δεκαετία του 2040. Ταυτοχρόνως, το αναθεωρημένο πλαίσιο προβλέπει τη διάθεση περισσότερων δωρεάν αδειών ρύπανσης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Εσωτερικές διαφωνίες και αποδυνάμωση των στόχων
Η δημοσιοποίηση της πολυαναμενόμενης αναθεώρησης έγινε την Παρασκευή, ως αποτέλεσμα ολονύχτιων διαβουλεύσεων οι οποίες σημαδεύτηκαν από έντονες εσωτερικές διαφωνίες σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις στο Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΣΕΔΕ) — το βασικό εργαλείο της Ένωσης κατά της κλιματικής αλλαγής.
Η τελική συμβιβαστική πρόταση συνιστά μια σημαντική αποδυνάμωση της αρχικής φιλοδοξίας της ΕΕ. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να προκαλέσει τριβές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ανάμεσα στα κράτη μέλη, καθώς συγκρούονται δύο τάσεις: εκείνη που ζητά επιπλέον παραχωρήσεις προς τις επιχειρήσεις και εκείνη που πιέζει για ταχύτερη μετάβαση στην κλιματική ουδετερότητα.
Φρένο στη μείωση των ορίων ρύπανσης
Η βασικότερη αλλαγή εστιάζει στον ρυθμό με τον οποίο οι υπόχρεες εταιρείες του ΣΕΔΕ θα πρέπει να περιορίσουν τις εκπομπές τους, ο οποίος θα είναι σημαντικά πιο αργός σε σχέση με τους αρχικούς υπολογισμούς.
Αυτό θα γίνει με τη μείωση του «συντελεστή γραμμικής μείωσης» (LRF) — του ρυθμού με τον οποίο μειώνονται τα ανώτατα όρια ρύπανσης ετησίως, ο οποίος επρόκειτο να φτάσει στο μηδέν έως το 2039.
Με την υποχώρηση αυτή, το χρονικό όριο για τον εκμηδενισμό των ανώτατων ορίων ρύπανσης μετατίθεται, δίνοντας ζωτικό χώρο στις ευρωπαϊκές παραγωγικές μονάδες.