Η Άγκυρα επιταχύνει τη διεθνοποίηση της ενεργειακής της στρατηγικής, υπογράφοντας συμφωνία με τη Shell για έρευνες υδρογονανθράκων στα ανοιχτά της Βουλγαρίας, ενώ παράλληλα ετοιμάζεται να αποστείλει γεωτρύπανο και στη Σομαλία, διευρύνοντας το αποτύπωμά της πέρα από τη Μαύρη Θάλασσα.
Η διπλή αυτή κίνηση καταδεικνύει ότι η τουρκική ενεργειακή πολιτική δεν περιορίζεται πλέον σε εθνικά ύδατα, αλλά αποκτά σαφώς διακρατική και γεωοικονομική διάσταση.
Η συμφωνία αφορά συνεργασία της κρατικής Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi (TPAO) με τη Shell για ερευνητικές εργασίες σε υπεράκτιο τεμάχιο στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Βουλγαρίας στη Μαύρη Θάλασσα. Η περιοχή βρίσκεται κοντά στα τουρκικά κοιτάσματα της λεκάνης Sakarya, όπου η Άγκυρα έχει ήδη προχωρήσει σε ανάπτυξη παραγωγής φυσικού αερίου μετά τις σημαντικές ανακαλύψεις των τελευταίων ετών. Η διάρκεια της άδειας εκτιμάται πολυετής, με αρχική φάση σεισμικών ερευνών και αξιολόγησης γεωλογικών δεδομένων.
Η συμμετοχή της Shell προσδίδει τεχνολογικό βάθος και χρηματοδοτική ισχύ στο εγχείρημα, καθώς πρόκειται για έργο μεγάλου βάθους με υψηλό επενδυτικό ρίσκο. Για την TPAO, η συνεργασία με έναν διεθνή ενεργειακό κολοσσό μειώνει τον επιχειρησιακό κίνδυνο και ενισχύει τη διαπραγματευτική της θέση σε μελλοντικά projects. Παράλληλα, για τη Βουλγαρία, η εξέλιξη ενδέχεται να δημιουργήσει προοπτικές διαφοροποίησης πηγών εφοδιασμού και ενίσχυσης του ρόλου της ως διαμετακομιστικού κόμβου προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα επιβεβαιώνει ότι προχωρά σε αποστολή γεωτρύπανου στη Σομαλία, στο πλαίσιο διμερούς ενεργειακής συμφωνίας με το Μογκαντίσου. Η κίνηση εντάσσεται στη στρατηγική σύσφιγξης σχέσεων με χώρες της Αφρικής και στη φιλοδοξία της Τουρκίας να αποκτήσει πρόσβαση σε νέες περιοχές εξερεύνησης υδρογονανθράκων. Η παρουσία τουρκικού γεωτρύπανου σε αφρικανικά ύδατα αποτελεί ποιοτική αναβάθμιση της εξωστρεφούς ενεργειακής πολιτικής της χώρας.
Το σύνολο αυτών των κινήσεων αποτυπώνει μια σαφή στόχευση: μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές φυσικού αερίου, ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και ταυτόχρονη ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακό ενεργειακό παίκτη. Τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα έχει επενδύσει σημαντικά στην απόκτηση και ενίσχυση στόλου γεωτρύπανων και σεισμικών σκαφών, επιδιώκοντας να αποκτήσει τεχνική αυτονομία σε βαθιές και υπερβαθείες γεωτρήσεις.
Σε οικονομικό επίπεδο, τα υπεράκτια έργα σε Μαύρη Θάλασσα και Αφρική συνεπάγονται υψηλό κόστος κεφαλαίου και μακρύ ορίζοντα απόδοσης. Η βιωσιμότητά τους εξαρτάται από τις διεθνείς τιμές φυσικού αερίου και πετρελαίου, τη γεωπολιτική σταθερότητα και τη δυνατότητα εξασφάλισης χρηματοδότησης. Ωστόσο, σε μια περίοδο που η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού και οι αναδυόμενες αγορές επιδιώκουν αξιοποίηση εγχώριων πόρων, η τουρκική στρατηγική αποκτά ευρύτερη γεωοικονομική σημασία.
Η συμφωνία με τη Shell και η ταυτόχρονη ενεργοποίηση γεωτρητικών δραστηριοτήτων στη Σομαλία δεν αποτελούν αποσπασματικές κινήσεις, αλλά τμήμα μιας συνεκτικής πολιτικής ενεργειακής επέκτασης. Εφόσον οι έρευνες αποδώσουν εμπορικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα, η Τουρκία θα ενισχύσει όχι μόνο την ενεργειακή της ασφάλεια αλλά και τη διαπραγματευτική της ισχύ στο περιφερειακό ενεργειακό σύστημα.
