Η προσπάθεια μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος στη ναυτιλία δεν περιορίζεται στις νέες ναυπηγήσεις. Σημαντικό μέρος του παγκόσμιου στόλου πρόκειται να παραμείνει σε υπηρεσία καθ' όλη την επόμενη δεκαετία, καθιστώντας αναγκαία την τεχνική αναβάθμιση των υπαρχόντων σκαφών.
Η προσαρμογή ενός πλοίου για τη χρήση εναλλακτικών μορφών ενέργειας ή τη μείωση της κατανάλωσης προσφέρει τη δυνατότητα περιορισμού των ρύπων και παράτασης της εμπορικής του εκμετάλλευσης. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή ξεπερνά την απλή τοποθέτηση ενός νέου μηχανισμού πρόωσης, καθώς συχνά απαιτεί βαθιές δομικές και λειτουργικές τροποποιήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, ο νηογνώμονας Lloyd’s Register δημοσίευσε στις 15 Οκτωβρίου εξειδικευμένες τεχνικές οδηγίες. Στόχος είναι η καθοδήγηση των πλοιοκτητών και των τεχνικών διευθύνσεων στην έγκαιρη αξιολόγηση κάθε εγχειρήματος, από την αρχική μελέτη βιωσιμότητας έως τη φάση της επιχειρησιακής λειτουργίας.
Τεχνολογικές επιλογές: Από το LNG έως την αμμωνία και τα αιολικά συστήματα
Οι κατευθυντήριες γραμμές καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα τεχνολογιών και εναλλακτικών καυσίμων, όπως:
-
Υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) και υγραέριο (LPG).
-
Μεθανόλη, αιθανόλη, αμμωνία και υδρογόνο.
-
Συστήματα αιολικής υποβοήθησης της πρόωσης (όπως περιστρεφόμενα ιστία).
-
Τεχνολογίες λίπανσης του κύτους με αέρα, που ελαττώνουν την αντίσταση του σκάφους στο νερό.
Κάθε τεχνολογική λύση συνεπάγεται διαφορετικές απαιτήσεις. Η τοποθέτηση νέων δεξαμενών αποθήκευσης επηρεάζει τη διάταξη και τους διαθέσιμους χώρους φορτίου, ενώ η αλλαγή τύπου καυσίμου επιβάλλει τροποποιήσεις στους κινητήρες, στις σωληνώσεις και στα συστήματα ασφαλείας.
Παράλληλα, καύσιμα όπως η αμμωνία και το υδρογόνο εγκυμονούν ιδιαίτερες προκλήσεις, απαιτώντας αυστηρότερα πρωτόκολλα ασφαλούς διαχείρισης, εξειδικευμένη εκπαίδευση των πληρωμάτων και πλήρη συμμόρφωση με τους διεθνείς κανονισμούς.
Παράγοντες που διαμορφώνουν το κόστος και τη σκοπιμότητα
Για τις ναυτιλιακές εταιρείες, η λήψη αποφάσεων προϋποθέτει ενδελεχή ανάλυση πριν από την είσοδο στο ναυπηγείο. Οι παράγοντες που καθορίζουν το τελικό κόστος και τη διαθεσιμότητα του πλοίου στην αγορά περιλαμβάνουν:
-
Τη συμβατότητα των υφιστάμενων μηχανών.
-
Τη χωροθέτηση των νέων δεξαμενών και του συνοδευτικού εξοπλισμού.
-
Τον απαιτούμενο χρόνο ακινησίας στο ναυπηγείο.
Για τον λόγο αυτό, η στενή συνέργεια μεταξύ πλοιοκτητών, ναυπηγείων, κατασκευαστών εξοπλισμού και νηογνωμόνων είναι απαραίτητη. Η αξιολόγηση οφείλει να συνυπολογίζει τόσο την τεχνική εφικτότητα όσο και τη μακροπρόθεσμη επιρροή στη λειτουργία του σκάφους.
Όπως επισημαίνει ο Lloyd’s Register, δεν υπάρχει μία καθολική λύση που να ταιριάζει σε όλα τα πλοία. Η καταλληλότητα κάθε παρέμβασης εξαρτάται από τον τύπο, την ηλικία, τα δρομολόγια, τις διαθέσιμες υποδομές ανεφοδιασμού και το ύψος της επένδυσης, με στόχο την επίτευξη ουσιαστικού περιβαλλοντικού και λειτουργικού οφέλους με ασφάλεια.
