Μετά τη μεγάλη νίκη της 3ης Νοεμβρίου —όπου οι Δημοκρατικοί κέρδισαν έδρες ακόμη και σε βαθιά ρεπουμπλικανικές περιοχές, αξιοποιώντας την αντιπολεμική τους στάση και ρητορική— το κόμμα εξετάζει σοβαρά να ασκήσει πιέσεις στον Ντόναλντ Τραμπ για τον άμεσο τερματισμό της σύγκρουσης με το Ιράν.
Πολλοί βουλευτές των Δημοκρατικών έχουν δηλώσει ότι θα αρνηθούν να εγκρίνουν νέες πολεμικές πιστώσεις μόλις αναλάβουν τον έλεγχο τόσο της Γερουσίας όσο και της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 3 Ιανουαρίου.
Άλλοι, ωστόσο, θέλουν να αξιοποιήσουν τη «δύναμη του ταμείου» νωρίτερα, συνδέοντας τη στάση τους με την προθεσμία της 11ης Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία το Κογκρέσο πρέπει να ψηφίσει νομοσχέδιο επέκτασης της χρηματοδότησης για ομοσπονδιακές υπηρεσίες. Αν το πακέτο δεν περάσει, η χρηματοδότηση ομοσπονδιακών υπηρεσιών θα σταματήσει και θα υπάρξει shutdown από τις 12 Δεκεμβρίου.
Την περασμένη εβδομάδα, οι βουλευτές Yassamin Ansari και Ro Khanna κάλεσαν σε κοινή δήλωση τους συναδέλφους τους να καταψηφίσουν κάθε πακέτο χρηματοδότησης που δεν απαγορεύει ρητά τη χρήση κεφαλαίων για επιθετικές επιχειρήσεις στο Ιράν, υποστηρίζοντας ότι την 3η Νοεμβρίου οι ψηφοφόροι απαίτησαν άμεσο τέλος στον πόλεμο του Τραμπ και ότι ούτε ένα τοις εκατό των χρημάτων των φορολογουμένων δεν πρέπει να πάει στην παράτασή του. Ο Khanna, σε συνοδευτικό βίντεο, επικαλέστηκε το προηγούμενο του Βιετνάμ.
Με δήλωσή τους την περασμένη εβδομάδα, ο Κρις Βαν Χόλεν (διεκδικητής της ηγεσίας της πλειοψηφίας της Γερουσίας στο επόμενο Κογκρέσο), οι γερουσιαστές Tammy Duckworth και Michael Bennet και ο ανεξάρτητος Bernie Sanders τάχθηκαν στο ίδιο πλευρό, απαιτώντας να απαγορευτεί η χρήση ήδη δεσμευμένων κονδυλίων για τη συνέχιση του πολέμου κατά του Ιράν.
Διαφωνίες στο κόμμα για το shutdown
Η διακυβέρνηση Τραμπ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις καθώς προχώρησε στον πόλεμο με το Ιράν χωρίς να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου, μια αρμοδιότητα που το Σύνταγμα αναθέτει στους νομοθέτες. Παρ' όλα αυτά, δεν συμφωνούν όλοι οι Δημοκρατικοί ότι ένα shutdown είναι το κατάλληλο μέσο πίεσης.
Η βουλευτής Ρόζα ΝτεΛαρό, η οποία στο νέο Κογκρέσο αναμένεται να προεδρεύσει της Επιτροπής Πιστώσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, είχε δηλώσει πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στο CBS News ότι στηρίζει την αποκοπή κεφαλαίων για τον πόλεμο, αλλά όχι ένα shutdown. Την Τετάρτη ανέφερε σε δημοσιογράφους ότι θα προτιμούσε μια βραχυπρόθεσμη παράταση χρηματοδότησης αντί για ετήσιο πακέτο, εκτιμώντας ότι οι Αμερικανοί θέλουν τον τερματισμό του πολέμου, αλλά ενδέχεται να μην πιστεύουν ότι ένα shutdown τον σταματά.
Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Βουλή Χακίμ Τζέφρις —πιθανός πρόεδρος της Βουλής τον Ιανουάριο— και ο ηγέτης της μειοψηφίας στη Γερουσία Τσακ Σούμερ δεν έχουν πάρει ακόμη θέση.
Το εμπόδιο του βέτο και οι ψήφοι στο Κογκρέσο
Για τις επόμενες έξι εβδομάδες οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρούν τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Ακόμη και όταν αναλάβουν οι Δημοκρατικοί, δεν θα διαθέτουν την πλειοψηφία δύο τρίτων που απαιτείται και στα δύο σώματα για να παρακαμφθεί ένα προεδρικό βέτο
Το ιστορικό προηγούμενο του Βιετνάμ
Στον πόλεμο του Βιετνάμ (1955–1972), ανάμεσα στο κομμουνιστικό Βόρειο Βιετνάμ και το Νότιο Βιετνάμ, οι ΗΠΑ στήριξαν αρχικά τον Νότο με στρατιωτικούς συμβούλους και βοήθεια.
Το 1964, ύστερα από ισχυρισμούς αμερικανικού ναυτικού αγήματος στον Κόλπο του Τόνκιν για άμεσες επιθέσεις από το Βόρειο Βιετνάμ, το Κογκρέσο ενέκρινε ψήφισμα που έδωσε στον πρόεδρο Λίντον Μπ. Τζόνσον την εξουσία να στείλει στρατεύματα χωρίς κήρυξη πολέμου.
Αναπτύχθηκαν πάνω από 500.000 Αμερικανοί στρατιώτες και εφαρμόστηκαν βομβαρδισμοί τακτικής καμένης γης.
Καθώς η σύγκρουση συνεχιζόταν, το ηθικό των στρατιωτών δοκιμαζόταν μέσα σε βαριές απώλειες, ενώ αναφορές για φρικαλεότητες του αμερικανικού στρατού —όπως μαζικοί βιασμοί και σφαγές— έπληξαν περαιτέρω τη στήριξη της κοινής γνώμης.
Το 1973 το Κογκρέσο ακύρωσε το ψήφισμα του Κόλπου του Τόνκιν και διέταξε την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων. Η κυβέρνηση του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον ξεκίνησε τη μεταβίβαση στρατιωτικής ευθύνης στις δυνάμεις του Νοτίου Βιετνάμ, συνεχίζοντας παράλληλα τους βομβαρδισμούς.
Τον Ιούνιο του 1973, το Κογκρέσο υπερψήφισε την τροπολογία Case-Church, απαγορεύοντας την άμεση ή έμμεση ομοσπονδιακή χρηματοδότηση για τον πόλεμο με στήριξη άνω των δύο τρίτων και στα δύο σώματα, ώστε να μην μπορεί να ασκηθεί επιτυχώς προεδρικό βέτο. Ακολούθησε το ψήφισμα για τις πολεμικές δυνάμεις (νόμος περί πολεμικών εξουσιών), με το οποίο ο πρόεδρος υποχρεωνόταν να ζητά έγκριση του Κογκρέσου πριν από κήρυξη πολέμου εκτός καταστάσεων έκτακτης ανάγκης· το Κογκρέσο παρέκαμψε το βέτο του Νίξον τον Νοέμβριο του 1973.
Με τη διακοπή της αμερικανικής χρηματοδότησης, η κυβέρνηση του Νοτίου Βιετνάμ στη Σαϊγκόν κατέρρευσε τελικά τον Απρίλιο του 1975.