Το πρακτικό αποτέλεσμα της χθεσινής, δεύτερης κατά σειρά, απευθείας συνάντησης Ισραήλ-Λιβάνου στον Λευκό Οίκο είναι ότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός παρατείνεται για άλλες τρεις εβδομάδες. Συνοδεύτηκε μάλιστα από τη δέσμευση του Προέδρου Τραμπ να καλέσει τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Νετανιάχου και τον Λιβανέζο Πρόεδρο Αούν στην αμερικανική πρωτεύουσα τον επόμενο μήνα, με την ελπίδα ότι οι σχέσεις των δύο χωρών θα εξομαλυνθούν.
Ωστόσο, πέρα από τα ευχολόγια, η κατάσταση επί του πεδίου είναι πολύ διαφορετική. Αρκεί να επισημανθεί ότι, καθ’ όλο το πρώτο δεκαήμερο της κατάπαυσης του πυρός, οι εχθροπραξίες μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ δεν σταμάτησαν ποτέ. Η παραδοξότητα που παρατηρείται επί του λιβανικού μετώπου, που τυπικά συνεχίζει να διάγει περίοδο εκεχειρίας, η οποία όμως επί του πεδίου είναι ανύπαρκτη, μπορεί να εξηγηθεί λογικά μόνο ως εξής: η καθαυτή ύπαρξη της συγκεκριμένης συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός και η χθεσινή της παράταση φαίνεται πως εξυπηρετεί πολλούς, ποικιλοτρόπως.
Ποιους εξυπηρετεί η παράταση;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, προωθώντας την παράταση της εκεχειρίας στον Λίβανο, στην πραγματικότητα παρατείνουν για άλλες τρεις εβδομάδες το χρονικό περιθώριο των παρασκηνιακών διαπραγματευτικών τους επαφών με το ιρανικό καθεστώς.
Το Ιράν, από την άλλη, έχοντας ήδη λάβει τις επίσημες ευχαριστίες της ίδιας της Χεζμπολάχ για τις καλές του υπηρεσίες, που είχαν οδήγησαν στην υπογραφή της αρχικής συμφωνίας εκεχειρίας διαρκείας δέκα ημερών, φαίνεται πως θεωρεί πλέον ότι, ηθικά τουλάχιστον, είναι καλυμμένο, προκειμένου να συνεχίσει να διαπραγματεύεται παρασκηνιακά με την Ουάσιγκτον, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του αποκλειστικά στα του ιρανικού μετώπου.
Το Ισραήλ, προτού καν στεγνώσει το μελάνι της αρχικής συμφωνίας, βρήκε την ευκαιρία να συστήσει μονομερώς την λεγόμενη «Κίτρινη Ζώνη» στον Νότιο Λίβανο, έχοντας λάβει το σιωπηρό αμερικανικό πράσινο φως, αλλά και την ανοχή της κυβέρνησης της Βηρυτού. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δυνάμεις του IDF συνεχίζουν ακόμα και σήμερα τις εκκαθαριστικές τους επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ, κατεδαφίζοντας κτήρια σε συνολικά 50 παραμεθόρια σιιτικά χωριά εντός της «Κίτρινης Ζώνης».
Η λιβανική κυβέρνηση του Προέδρου Ζοζέφ Αούν, ενώ επαναλαμβάνει το επίσημο αίτημά της για πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τα εδάφη της χώρας, γνωρίζει πολύ καλά ότι ο τακτικός λιβανικός στρατός δεν είναι σε θέση να αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ, συνεχίζοντας να παρακολουθεί εξ αποστάσεως την εξέλιξη των ισραηλινών επιχειρήσεων κατά της φιλοϊρανικής σιιτικής οργάνωσης. Άλλωστε, επίσημα κυβερνητικά χείλη έχουν εκφράσει επανειλημμένα ότι η εποχή των παραστρατιωτικών πολιτοφυλακών οφείλει να λήξει, με τη Χεζμπολάχ να επιμένει ότι δεν προτίθεται να αφοπλιστεί.
Η στάση της Χεζμπολάχ
Ο μοναδικός παράγοντας που δεν εξυπηρετείται από την παράταση της τρέχουσας, ανύπαρκτης επί του πεδίου, εκεχειρίας, είναι η απομονωμένη Χεζμπολάχ, η οποία, προβαίνοντας στις στρατιωτικές της κινήσεις κατά του Ισραήλ, στην πραγματικότητα προσπαθεί να πείσει το Ιράν - και συγκεκριμένα τους Φρουρούς της Επανάστασης - να μη λησμονήσουν την ύπαρξή της, ενόψει μίας πιθανής γενικότερης διευθέτησης του ιρανικού μετώπου με την αμερικανική κυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ.
Πηγή DW