Διεθνή

Κρίσιμα ορυκτά: Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να ασκήσει πίεση στο Πεκίνο


Χωρίς κάποιον κρυμμένο άσσο στο μανίκι του προσέρχεται ο Ντόναλντ Τραμπ στην προγραμματισμένη για την Πέμπτη κρίσιμη συνάντησή του με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν δέσμιες της ισχυρής εξάρτησής τους από τα κρίσιμα ορυκτά της Ασίας, σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ του Reuters.

Παρά τις προσπάθειες και τα δισεκατομμύρια δολάρια που έχουν πέσει στο τραπέζι για τη δημιουργία μιας αυτόνομης εγχώριας εφοδιαστικής αλυσίδας, το Πεκίνο εξακολουθεί να ελέγχει απόλυτα τις πρώτες ύλες που είναι απολύτως απαραίτητες για την αμυντική βιομηχανία, την τεχνητή νοημοσύνη, τους ημιαγωγούς και τη ρομποτική.

Το γεωπολιτικό αδιέξοδο και οι περιορισμοί του Λευκού Οίκου

Η αδυναμία αυτή επηρεάζει τους κανόνες του παιχνιδιού στις εμπορικές διαπραγματεύσεις, καθώς η Ουάσιγκτον δεν έχει την πολυτέλεια να κλιμακώσει απεριόριστα τους ελέγχους εξαγωγών και τους δασμούς. Μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε άμεσα αντίποινα από την πλευρά της Κίνας, διακόπτοντας τη ροή σε μέταλλα, χημικές ενώσεις και μαγνήτες που δεν καλύπτονται επαρκώς από την εγχώρια παραγωγή.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι περσινοί περιορισμοί που επέβαλε η ασιατική υπερδύναμη σε συγκεκριμένα ορυκτά, οι οποίοι δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας στη Ford Motor και σε άλλες αμερικανικές βιομηχανίες, αναγκάζοντας τελικά την αμερικανική πλευρά να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ενδεικτικός της κατάστασης είναι ο σχολιασμός του Σαμίρ Καπαντία, επικεφαλής εμπορίου της Vogel Group, ο οποίος τόνισε χαρακτηριστικά: .

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ριτς Νόλαν, πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Μεταλλείων των ΗΠΑ, επισήμανε ότι το Πεκίνο χρησιμοποιεί διαχρονικά τα κρίσιμα ορυκτά σαν «θηλιά γύρω από το λαιμό των Ηνωμένων Πολιτειών».

Από την πλευρά της, η κινεζική πλευρά υποστηρίζει πως οι περιορισμοί μπαίνουν αποκλειστικά για την αποτροπή στρατιωτικής χρήσης των υλικών, κατηγορώντας παράλληλα την Ουάσιγκτον για καταχρηστικά εμπόδια στις αποστολές ημιαγωγών.

Το χάσμα στην παραγωγή και τα εμπόδια των επενδύσεων

Το μέγεθος της απόστασης ανάμεσα στις δύο χώρες αποκαλύπτεται καθαρά στα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA). Ενδεικτικά, η ετήσια παραγωγική δυναμικότητα των ΗΠΑ σε μαγνήτες νεοδυμίου-σιδήρου-βορίου —που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικά συστήματα και ηλεκτρικά οχήματα— εκτιμήθηκε γύρω στους 4.500 τόνους για το 2025, την ίδια στιγμή που η Κίνα εκτινάσσεται στους 210.000 τόνους.

Το προβάδισμα του Πεκίνου δεν περιορίζεται απλώς στην εξόρυξη, αλλά στηρίζεται σε ένα πολυετές, ολοκληρωμένο βιομηχανικό οικοσύστημα διύλισης και τεχνογνωσίας. Αντίθετα, η αμερικανική πλευρά καλείται να ανοίξει εκ νέου έναν τομέα που έχει απαξιωθεί από τις αρχές του περασμένου αιώνα, μια διαδικασία που απαιτεί υποδομές, νέα ορυχεία και χρονικό ορίζοντα έως και δέκα ετών για να φτάσει σε πλήρη απόδοση.

Παράλληλα, το εγχώριο πολιτικό σκηνικό περιπλέκει την κατάσταση. Η πιθανότητα απώλειας του ελέγχου του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς στις ενδιάμεσες εκλογές προκαλεί ανησυχίες για τη συνέχεια της κρατικής χρηματοδότησης σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, υπεραμύνθηκε πρόσφατα των κυβερνητικών επενδύσεων, ωστόσο η ουσία παραμένει: μέχρι να ωριμάσουν τα νέα αμερικανικά πρότζεκτ, η Κίνα θα διατηρεί το στρατηγικό πάνω χέρι.

Η ατζέντα της συνάντησης και η εμπορική εκεχειρία

Η επικείμενη διμερής συνάντηση των δύο ηγετών την Πέμπτη αναμένεται να κλείσει με παράταση της εμπορικής εκεχειρίας, η οποία λήγει τον Ιανουάριο και προβλέπει εξαιρέσεις από τους εξαγωγικούς περιορισμούς σε καίριες πρώτες ύλες.

Η διατήρηση αυτής της οδού τροφοδοσίας αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τον Λευκό Οίκο, καθώς η άμεση διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού παραμένει ανέφικτη, αφήνοντας την αμερικανική οικονομία ευάλωτη στις διακυμάνσεις της διεθνούς γεωπολιτικής σκακιέρας.

Διαβαστε επισης