Νέα δυναμική στο πολιτικό σκηνικό του Ισραήλ δημιουργεί ο πρώην αρχηγός του στρατού Γκαντί Άιζενκοτ. Το κεντρώο κόμμα του, «Γιασάρ!» («Ευθύς!»), το οποίο ιδρύθηκε μόλις πέρυσι, εμφανίζεται σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις να ανταγωνίζεται ευθέως το κυβερνών Λικούντ του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, ενόψει των βουλευτικών εκλογών της 27ης Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το Politico, το κόμμα επιχειρεί να αξιοποιήσει τη διογκούμενη δυσαρέσκεια για τους κυβερνητικούς χειρισμούς μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και την πορεία του πολέμου στη Γάζα, προσεγγίζοντας παράλληλα και παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους.
Η διεθνής εικόνα, η αντιπαράθεση και το αίτημα για εξεταστική
Η πολιτική αυτή αλλαγή συνδέεται και με τη μεταβολή της διεθνούς εικόνας της χώρας. Ενώ η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου —με 1.200 νεκρούς και 251 απαχθέντες— προκάλεσε αρχικά διεθνή αλληλεγγύη, η παρατεταμένη στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα έφερε έντονη κριτική, επιβαρύνοντας τις σχέσεις της κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και προκαλώντας πιέσεις στις επαφές με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βλέποντας την άνοδο του Άιζενκοτ, ο Νετανιάχου επιτίθεται στο ισχυρότερο χαρτί του, που είναι η εμπειρία στην ασφάλεια, δηλώνοντας σε προεκλογικό βίντεο: .
Από την πλευρά του, ο Άιζενκοτ ζητά τη συγκρότηση ανεξάρτητης κρατικής επιτροπής για τη διερεύνηση των αποτυχιών του στρατού, των υπηρεσιών πληροφοριών αλλά και της πολιτικής ηγεσίας —περιλαμβανομένου του πρωθυπουργού— πριν και κατά την επίθεση.
Το προφίλ, η οικογενειακή τραγωδία και οι συγκρίσεις
Γιος Εβραίων μεταναστών από το Μαρόκο, ο Άιζενκοτ γεννήθηκε στην Τιβεριάδα, μεγάλωσε στο Εϊλάτ, ξεκίνησε από την Ταξιαρχία Γκολάνι και έφτασε μέχρι τη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου. Η προσωπική του διαδρομή φέρει το βάρος της απώλειας, καθώς ο γιος του, Γκαλ Μάιρ, σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 2023 σε στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα, ενώ στον πόλεμο έχασαν τη ζωή τους και δύο ανίψια του. Αν και δεν προβάλλει την τραγωδία προεκλογικά, η ισραηλινή κοινωνία τον αναγνωρίζει ως έναν ηγέτη που γνωρίζει προσωπικά το κόστος του πολέμου.
Ορισμένοι αναλυτές τον συγκρίνουν με τον πρώην πρωθυπουργό Γιτζάκ Ράμπιν, λόγω του στρατιωτικού του κύρους. Ωστόσο, η μετάβαση από το στράτευμα στην πολιτική κρύβει παγίδες. Όπως επισημαίνει το Ινστιτούτο Δημοκρατίας του Ισραήλ, παρότι τα δύο τρίτα των πρώην αρχηγών στρατού μπήκαν στην πολιτική, ελάχιστοι έφτασαν στην πρωθυπουργία.
Ο στρατιωτικός ιστορικός Ντάνι Όρμπαχ σημειώνει ότι ο στρατός είναι ιεραρχικός ενώ η πολιτική απαιτεί συμβιβασμούς (φέροντας ως παράδειγμα αποτυχίας τον Εχούντ Μπαράκ), υπογραμμίζει όμως ότι ο Άιζενκοτ είναι «πολύ ευσυνείδητος και βαθιά πατριώτης».