Η ΕΕ άφησε στη άκρη το “μπαζούκας” οικονομικών αντιμέτρων, ο Τραμπ έκανε ένα βήμα πίσω διαβεβαιώνοντας από το βήμα του Νταβός ότι δεν θα χρησιμοποιήσει βία για την προσάρτηση της Γροιλανδίας. Νωρίτερα είχε φροντίσει να διαμορφώσει με τον Ρούτε (ΝΑΤΟ) ένα «πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας για τη Γροιλανδία και για ολόκληρη την Αρκτική». Τώρα η “μπάλα” βρίσκεται στην περιοχή των Ευρωπαίων.
Στη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των 27 καλούνται να διαμορφώσουν κοινό μέτωπο απέναντι στις προκλήσεις του Αμερικανού προέδρου.
Στην αρχική ατζέντα περιλαμβανόταν η ενεργοποίηση ευρωπαϊκών αντιμέτρων, με επιβολή δασμών σε αμερικανικά εισαγόμενα προϊόντα συνολικής αξίας 95 δισ. δολαρίων ετησίως. Το θέμα αυτό μάλλον αποσύρεται μετά από τις χθεσινοβραδυνές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου.
Οι παρασκηνικές συζητήσεις συνεχίζονται, οι διαπραγματεύσεις για τη Γροιλανδία δεν πρόκειται να προχωρήσουν όσο γρήγορα θέλει ο Τραμπ και με το αποτέλεσμα που επιθυμεί. Έστω και για την τιμή των όπλων πολλοί Ευρωπαίοι θα προβάλουν αντιστάσεις και αντιρρήσεις.
Πιθανότατα ο Τραμπ θα επανέλθει δριμύτερος, με νέες επιθετικές “κορώνες” και η ένταση θα κλιμακωθεί, ενώ η ΕΕ θα προσπαθεί να αποφασίσει πώς θα κινηθεί ως ενιαία οντότητα.
Οι "παρενέργειες"
Το επόμενο διάστημα το «μέτωπο» της Γροιλανδίας αναμένεται να μετατραπεί σε πεδίο δοκιμής των αντοχών των ευρωατλαντικών σχέσεων, με τις ΗΠΑ να επιδιώκουν σταδιακά να μεταφέρουν τη συζήτηση από την ευθεία προσάρτηση σε μια γκρίζα ζώνη αυξημένης στρατιωτικής, οικονομικής και ενεργειακής παρουσίας.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η Αρκτική αναδεικνύεται σε κόμβο ανταγωνισμού ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια ελιγμών της Ευρώπης και εντείνει την πίεση προς το ΝΑΤΟ να ευθυγραμμιστεί με αμερικανικές προτεραιότητες.
Διπλωματικά, η ΕΕ κινδυνεύει να εμφανιστεί ξανά διχασμένη μεταξύ κρατών που επιδιώκουν αποκλιμάκωση και εκείνων που βλέπουν τη σκληρή στάση ως ζήτημα κυριαρχίας και αξιοπιστίας, ενώ η Δανία και η ίδια η Γροιλανδία αποκτούν αυξημένο ρόλο ως αυτόνομοι παίκτες.
Οικονομικά, ακόμη και χωρίς άμεση σύγκρουση, η αβεβαιότητα επηρεάζει επενδύσεις σε σπάνιες γαίες, ενεργειακά έργα και θαλάσσιες οδούς, με πιθανές παρενέργειες στις αλυσίδες εφοδιασμού και στις τιμές πρώτων υλών.
Συνολικά, η κρίση της Γροιλανδίας δύσκολα θα κλείσει γρήγορα. Μάλλον θα εξελιχθεί σε ένα μακρόσυρτο στρατηγικό παζάρι, όπου η ένταση θα ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με τις πολιτικές ανάγκες της Ουάσινγκτον και την ικανότητα της Ευρώπης να μιλήσει με μία φωνή.