ΕΥΖην

Ένας κινηματογράφος αρχιτεκτονικό αριστούργημα!


Κινδυνεύει να χαθεί, επειδή... δε φέρνει πλέον χρήμα

Υπο απειλή εξαφάνισης βρίσκεται ένα ακόμη αρχιτεκτονικό αριστούργημα, επειδή... δεν φέρνει πλέον χρήμα και δεν συμπεριλαμβάνεται σε κάποια λίστα προστασίας, όπως για παράδειγμα αυτή της Unesco.

Ο λόγος για το «Neelam Theatre» έναν από τους τρεις κινηματογράφους στο Chandigarh της Ινδίας, που χτίστηκε με μάστερπλαν του Λε Κορμπιζιέ

Ο κινηματογράφος αυτός είναι ο μόνος που έχει επιζήσει από τα συγκεκριμένα αρχιτεκτονικά έργα και βρίσκεται στο Sector 17 της πόλης – που είναι σε ύφος μοντερνιστικό. 

Ευτυχώς για εμάς, η ομορφιά του συναντήθηκε με τον φακό του Βρετανού φωτογράφου Έντμουντ Σάμνερ και έτσι έχουμε την ευκαιρία να τον δούμε, ακόμα και στην τρέχουσα, παραμελημένη κατάστασή του.

Βέβαια, όπως αναφέρει σε άρθρο του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Βασίλης Τσεκούρας, ο κινηματογράφος σχεδιάστηκε από τον Αντίτια Πρακάς, έναν απ’ τους έξι Ινδούς αρχιτέκτονες στους οποίους ανατέθηκε να δουλέψουν στην οικοδόμηση της πόλης, μετά την ανεξαρτησία της χώρας, μαζί με τον Λε Κορμπιζιέ και τον εξάδερφό του, τον Γάλλο αρχιτέκτονα Πιερ Ζανερέ.

«Το Sector 17 είναι, πραγματικά, η καρδιά της πόλης» εξηγεί ο γιος του Πρακάς, ο Βίκραμ, που είναι καθηγητής Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. «Η καρδιά της πόλης δεν είναι το Capital Complex που σχεδίασε ο ίδιος ο Λε Κορμπιζιέ -και το οποίο είναι πιο φημισμένο-, είναι η εμπορική καρδιά της πόλης εκεί που μαζεύεται ο κόσμος».

«Μ’ αυτή την έννοια, ο κινηματογράφος «Neelam Theatre» και η πλατεία μπροστά απ’ αυτόν είναι το σύμβολο της πόλης. Στη λαϊκή φαντασία, είναι η καρδιά της πόλης» τονίζει.

Κι όμως, αυτό το αριστούργημα των 960 θέσεων κινδυνεύει. «Η πλειονότητα αυτών των υπέρογκων κινηματογράφων δεν φέρνουν πια χρήμα και κατά συνέπεια, οι περισσότεροι έχουν γίνει κινηματογράφοι multiplex» λέει ο Βίκραμ Πρακάς.

Και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Είμαι πεισμένος ότι οι ιδιοκτήτες του Neelam Theatre καταστρώνουν στρατηγική να μετατρέψουν τον κινηματογράφο. Επειδή δεν προστατεύεται, δεν είναι στη λίστα της UNESCO, δεν είναι Λε Κορμπιζιέ!»

Υπάρχει φόβος να μας απομείνουν οι φωτογραφίες του Έντμουντ Σάμνερ, μόνον.