Οικονομία

Fitch: "Διπλή" αναβάθμιση - έκπληξη!


"Άλμα" αξιολόγησης κατά δύο βαθμίδες στο BB-. Ώθηση στα ομόλογα σε μια δύσκολη συγκυρία

Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η απόφαση του οίκου Fitch να ανεβάσει κατά δύο βαθμίδες , από "Β" σε "ΒΒ-" την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας, δίνοντας ώθηση στα ελληνικά ομόλογα σε μια δύσκολη περίοδο για τις αγορές και, ειδικότερα, για τους ελληνικούς τίτλους.

Ο οίκος κατέβασε το outlook από "θετικό" σε «σταθερό», κάτι που σημαίνει ότι δεν αναμένεται άλλη αναβάθμιση στο κοντινό μέλλον.

Η αναβάθμιση αυτή ενισχύει την προσπάθεια του ΥΠΟΙΚ για μια έξοδο στην αγορά ομολόγων με ένα νέο 10ετές ομόλογο αναφοράς, η οποία πάντως δεν πρόκειται να προχωρήσει άμεσα καθώς οι αποδόσεις των ελληνικών τίτλων στη δευτερογενή αγορά παραμένουν υψηλές.

Σήμερα, μάλιστα, η αναταραχή που προκάλεσε η κρίση στην Τουρκία εκτόξευσε την απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου πάνω από το 4,20%.

Η Fitch είχε αναβαθμίσει στα μέσα Φεβρουαρίου την αξιολόγηση της Ελλάδας κατά μία βαθμίδα σε "Β" από "Β-", με θετικό το outlook.

Μεταξύ άλλων ο οίκος εκτιμά πως τα συμφωνηθέντα της 21ης Ιουνίου στο Eurogroup θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, καθώς τα μέτρα ελάφρυνσης έχουν εμπροσθοβαρή χαρακτήρα.

Για το συνολικό ταμειακό απόθεμα επισημαίνει ότι θα ανέρχεται σε 24,1 δισ. ευρώ, ποσό επαρκές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των επόμενων 22 μηνών.

Εντυπωσιακή ήταν κατά τον διεθνή οίκο αξιολογήσεων η βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών (δημοσιονομικό/πρωτογενές πλεόνασμα). Ωστόσο εκφράζει σκεπτικισμό μήπως η διατήρηση υψηλών πλεονασμάτων για μακρά περίοδο αποτελέσει αιτία τριβών με τους εταίρους και  υπάρξει σχετική χαλάρωση όσον αφορά τους στόχους.

Επισημαίνει πάντως ως θετικά στοιχεία τη σταθεροποίηση της εγχώριας πολιτικής σκηνής και τη λειτουργική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαίων πιστωτών, που περιορίζει τον κίνδυνο μίας άρδην αλλαγής των κυβερνητικών προτεραιοτήτων της Αθήνας

Αναλυτικά, η αναθεώρηση της ελληνικής αξιολόγησης αντανακλά τους εξής παράγοντες:

  • Την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης, η οποία προλειαίνει το έδαφος για την επιτυχή έξοδο από το πρόγραμμα του ESM, στις 20 Αυγούστου.
  • Τα συμφωνηθέντα μέτρα του Eurogroup του Ιουνίου, τα οποία αναμένεται να βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Η τελευταία αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω χάρη στα πρωτογενή πλεονάσματα, τη βιώσιμη ανάπτυξη, τα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα και τη μερική μείωση των πολιτικών κινδύνων.
  • Τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, τα οποία θεωρούνται κρίσιμης σημασίας, καθώς έχουν εμπροσθοβαρή χαρακτήρα, όπως η αναβολή αποπληρωμής των τόκων και η περαιτέρω παράταση των ωριμάνσεων των ομολόγων του EFSF.
  • Την εκταμίευση της τελευταίας δόσης του προγράμματος, ύψους 15 δισ. δολαρίων, η οποία θα χρησιμοποιηθεί ως ταμειακό «μαξιλάρι» για τη χρηματοδότηση των δανειακών αναγκών της χώρας έως το 2022. Το συνολικό ύψος του ταμειακού αποθέματος θα ανέρχεται στα 24,1 δισ. ευρώ, ποσό που θεωρείται επαρκές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των επόμενων 22 μηνών. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί ένα σημαντικό ανάχωμα έναντι πιθανών χρηματοδοτικών κινδύνων, ενώ θα συμβάλλει και στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών κατά τη διάρκεια της μετα-μνημονιακής περιόδου.
  • Την περαιτέρω βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών. Το 2017, η Ελλάδα εμφάνισε δημοσιονομικό πλεόνασμα 0,8% και πρωτογενές πλεόνασμα 4% του ΑΕΠ. Πρόκειται για μία εντυπωσιακή επίδοση εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Fitch, μάλιστα, αναμένει συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2,7% κατά μέσο όρο για την περίοδο 2018-2030. Λαμβάνοντας ως υπόθεση την ανάπτυξη της οικονομίας κατά 3,4% του ΑΕΠ, το χρέος εκτιμάται ότι θα μειωθεί στο 123,3% του ΑΕΠ έως το 2030.
  • Τη σταθεροποίηση της εγχώριας πολιτικής σκηνής και τη λειτουργική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαίων πιστωτών, γεγονός το οποίο περιορίζει τον κίνδυνο μίας άρδην αλλαγής των κυβερνητικών προτεραιοτήτων της Αθήνας. Παρ’ όλα αυτά, η διατήρηση υψηλών πλεονασμάτων για μακρά περίοδο, ενδεχομένως να δημιουργήσει νέες πολιτικές προκλήσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν είτε στην εν μέρει άρση των συμφωνηθέντων είτε στη «χαλάρωση» των δημοσιονομικών στόχων.