Νέα υποβάθμιση της πρόβλεψής του για την αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου το 2026 ανακοίνωσε ο OPEC, σε μια εξέλιξη που αποτυπώνει τις αυξανόμενες αβεβαιότητες για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και της κατανάλωσης ενέργειας.
Ο Οργανισμός Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών περιόρισε την εκτίμησή του για την αύξηση της ζήτησης το 2026 κατά 200.000 βαρέλια ημερησίως, στα 580.000 βαρέλια την ημέρα, από 780.000 βαρέλια προηγουμένως. Πρόκειται για την τέταρτη συνεχόμενη μηνιαία υποβάθμιση της πρόβλεψης.
Η νέα εκτίμηση του OPEC παραμένει, πάντως, αισθητά πιο αισιόδοξη από εκείνη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA). Ο IEA προβλέπει πλέον ότι η παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου θα μειωθεί κατά 1,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως το 2026, καθώς οι υψηλές τιμές, οι γεωπολιτικές αναταράξεις και οι επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα περιορίζουν την κατανάλωση.
Πιέσεις από την οικονομία και τον πόλεμο
Η αναθεώρηση του OPEC έρχεται σε μια ιδιαίτερα σύνθετη συγκυρία για την αγορά πετρελαίου. Οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή και η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ έχουν δημιουργήσει σοβαρούς κινδύνους για την προσφορά και τις μεταφορές πετρελαίου, την ώρα που η εικόνα από την πλευρά της ζήτησης γίνεται ολοένα πιο αδύναμη.
Η αντίφαση αυτή βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της αγοράς: από τη μία πλευρά, οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι διατηρούν υψηλό το «ασφάλιστρο κινδύνου» στις τιμές του αργού, ενώ από την άλλη οι προβλέψεις για την κατανάλωση περιορίζονται.
Την Παρασκευή 14 Αυγούστου, μάλιστα, το πετρέλαιο κινήθηκε ανοδικά, καθώς οι ανησυχίες για τις εξελίξεις γύρω από το Ιράν και την κυκλοφορία μέσω των Στενών του Ορμούζ υπερίσχυσαν των ανησυχιών για τη ζήτηση.
Το Brent έκλεισε στα 88,60 δολάρια το βαρέλι, σημειώνοντας άνοδο περίπου 1,76% στη συνεδρίαση και περίπου 6% σε εβδομαδιαία βάση. Το αμερικανικό WTI έκλεισε στα 82,40 δολάρια, με ημερήσια άνοδο περίπου 1,42% και εβδομαδιαία κέρδη περίπου 5,4%.
Η άνοδος της Παρασκευής ήρθε μετά τη σημαντική διόρθωση της Πέμπτης. Στις 13 Αυγούστου, το Brent υποχώρησε κατά 2,15% στα 87,07 δολάρια και το WTI κατά 2,43% στα 81,25 δολάρια, διακόπτοντας ένα πολυήμερο ανοδικό σερί.
Το Ορμούζ κρατά ψηλά τις τιμές
Παρά τη χαμηλότερη πρόβλεψη για τη ζήτηση, η αγορά δεν μπορεί να αγνοήσει τον παράγοντα της προσφοράς. Οι εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο και η περιορισμένη κυκλοφορία μέσω των Στενών του Ορμούζ δημιουργούν τον κίνδυνο νέων διαταραχών στις διεθνείς ροές πετρελαίου.
Το Reuters μετέδωσε την Παρασκευή ότι οι τιμές ενισχύθηκαν καθώς οι ΗΠΑ απείλησαν να διατηρήσουν επ' αόριστον τον ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν, ενώ οι επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και η έλλειψη προόδου στις διαπραγματεύσεις αύξησαν τις ανησυχίες για την ομαλή τροφοδοσία της αγοράς.
Παράλληλα, τουλάχιστον τέσσερα ασιατικά διυλιστήρια στράφηκαν σε αμερικανικό αργό αναζητώντας εναλλακτικές προμήθειες, καθώς η διέλευση από το Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά περιορισμένη.
Ο OPEC βλέπει καλύτερη εικόνα το 2027
Παρά τη νέα υποβάθμιση για το 2026, ο OPEC εμφανίζεται πιο αισιόδοξος για την επόμενη χρονιά. Ο Οργανισμός αύξησε την πρόβλεψή του για την αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου το 2027 στα 2,16 εκατ. βαρέλια ημερησίως, από 1,94 εκατ. βαρέλια προηγουμένως.
Η εκτίμηση αυτή δείχνει ότι ο OPEC θεωρεί πως η σημερινή αδυναμία της ζήτησης είναι σε σημαντικό βαθμό προσωρινή και ότι η παγκόσμια κατανάλωση μπορεί να επανέλθει σε ισχυρότερους ρυθμούς όταν περιοριστούν οι γεωπολιτικές αναταράξεις και βελτιωθούν οι συνθήκες στην παγκόσμια οικονομία.
Ωστόσο, η μεγάλη απόκλιση μεταξύ OPEC και IEA αποτελεί πλέον ένα από τα σημαντικότερα σημεία αβεβαιότητας για την αγορά. Ο ένας οργανισμός εξακολουθεί να προβλέπει αύξηση της ζήτησης, ενώ ο άλλος βλέπει σημαντική συρρίκνωση.
Για τις τιμές του πετρελαίου αυτό δημιουργεί ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ισοζύγιο. Η αδύναμη ζήτηση λειτουργεί ως παράγοντας πίεσης στις τιμές, ενώ οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και τα προβλήματα στις μεταφορές λειτουργούν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Έτσι, ακόμη και με τις προβλέψεις κατανάλωσης να υποχωρούν, το Brent παραμένει κοντά στα 90 δολάρια το βαρέλι.
Το επόμενο διάστημα, επομένως, η αγορά θα κληθεί να σταθμίσει δύο αντίθετες δυνάμεις: την επιβράδυνση της παγκόσμιας ζήτησης και τον κίνδυνο νέων διαταραχών στην προσφορά. Η εξέλιξη της κατάστασης στη Μέση Ανατολή και ειδικά η λειτουργία των Στενών του Ορμούζ θα παραμείνει ο βασικότερος παράγοντας που μπορεί να καθορίσει την κατεύθυνση των τιμών.
