Σε μια επιθετική στρατηγική αύξησης των πετρελαϊκών του μεγεθών προχωρά το Ιράκ, βάζοντας ως στόχο την εκτίναξη της παραγωγής του στα 8 έως 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως εντός της επόμενης εξαετίας. Για τον σκοπό αυτό, ο πρωθυπουργός της χώρας, Αλί αλ-Ζαΐντι, ανακοίνωσε από το συνέδριο πολιτικής Baghdad Dialog την αποστολή κυβερνητικής αντιπροσωπείας στη Σαουδική Αραβία, με επικεφαλής τους υπουργούς Πετρελαίου και Οικονομικών, προκειμένου να διαπραγματευτεί υψηλότερη ποσόστωση εντός του ΟΠΕΚ.
Πριν από το ξέσπασμα του πολέμου με το Ιράν, η ημερήσια ιρακινή παραγωγή ανρχόταν σε περίπου 4 εκατομμύρια βαρέλια, σύμφωνα με το Reuters. Ωστόσο, η χώρα καταγράφεται ως μία από τις πλέον πληγείσες από το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν.
Η εξέλιξη αυτή ακολούθησε τις στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου, οι οποίες οδήγησαν σε ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Παρά τις συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης τον Απρίλιο και τον Ιούνιο, η ναυσιπλοΐα στη θαλάσσια δίοδο —από όπου προπολεμικά διακινούνταν το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου και LNG— παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη λόγω συνεχών επιθέσεων σε πλοία.
Ανεξάρτητη αξιολόγηση και ο ρόλος των νέων γραμμών βάσης
Στο πλαίσιο των εσωτερικών διεργασιών του ΟΠΕΚ+, η αμερικανική εταιρεία DeGolyer and MacNaughton έχει αναλάβει την ανεξάρτητη αξιολόγηση των μέγιστων βιώσιμων παραγωγικών δυνατοτήτων των κρατών-μελών, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ. Τα ευρήματα αναμένεται να παρουσιαστούν στη Γραμματεία του ΟΠΕΚ στα τέλη Σεπτεμβρίου, ανοίγοντας τον δρόμο για τις διαπραγματεύσεις των νέων γραμμών βάσης παραγωγής που θα ισχύσουν από το 2027.
Οι συζητήσεις αυτές εμπεριέχουν έντονες διαφωνίες, καθώς η εξασφάλιση υψηλότερης γραμμής βάσης παρέχει αυτόματα το δικαίωμα για μεγαλύτερα επίπεδα παραγωγής.
Εναλλακτικοί αγωγοί και νέα λιμάνια εξαγωγής
Για την αποφυγή μελλοντικών διαταραχών από τον αποκλεισμό του Ορμούζ, η Βαγδάτη σχεδιάζει την επέκταση και τη δημιουργία νέων οδών εξαγωγής. Παράλληλα με την ενίσχυση των ροών μέσω του τουρκικού λιμανιού Τσεϊχάν —όπου ο μοναδικός ενεργός αγωγός μεταφέρει σήμερα περίπου 170.000 βαρέλια ημερησίως— εξετάζεται η έναρξη εξαγωγών μέσω του συριακού λιμανιού Μπανίγιας και του ιορδανικού λιμανιού Άκαμπα.
Τα σχέδια για την κατασκευή αγωγού προς το Μπανίγιας θα απαιτήσουν τέσσερα χρόνια εργασιών και επενδύσεις ύψους τουλάχιστον 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
