Στην πιο κρίσιμη καμπή της διαδρομής του βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν τώρα, μπορεί να εξαρτηθεί η πολιτική επιβίωση.
Με τον Αλέξη Τσίπρα να βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής, προσπαθώντας να δημιουργήσει το "νέο" που θα επανασυσπειρώσει την ριζοσπαστική σοσιαλδημοκρατία και την μεταρρυθμιστική Αριστερά, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει μπροστά της ένα πολύ δύσκολο έργο - το οποίο μάλιστα είναι αμφίβολο αν θέλει να φέρει εις πέρας: Να εξασφαλίσει την συνέχεια και την επιβίωση του κόμματος, ως αυτοτελούς φορέα ή μέσα σε ένα ευρύτερο σχήμα συνεργαζόμενων δυνάμεων.
Οι διεργασίες για την αναδιαμόρφωση του εναπομείναντος κομματιού από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ έχουν ξεκινήσει από καιρό και τώρα κορυφώνονται. Μετά από εσωτερικές πιέσεις, διαφωνίες και αντιπαραθέσεις η ηγεσία ετοιμάζεται να ανοίξει επισήμως τον κύκλο των αποφάσεων για την επόμενη ημέρα του κόμματος.
Οι κρίσιμες συνεδριάσεις
Μετά τις ανοιχτές επιθέσεις που δέχθηκε από την πλευρά του Παύλου Πολάκη, ο Σωκράτης Φάμελλος, υπέρμαχος των συναινέσεων και των συνεργασιών σε εσωκομματικό και διακομματικό επίπεδο, αποφάσισε να ενεργοποιήσει τα κορυφαία κομματικά όργανα.
Μέσα στην εβδομάδα, λίγα 24ωρα μετά την επίσημη παρουσίαση του "κόμματος Τσίπρα", θα συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία. Θα είναι μία κρίσιμη συνεδρίαση, όπου αποφάσεις δεν πρόκειται να ληφθού, αλλά θα φανεί πώς διαμορφώνονται τώρα οι εσωκομματικές ισορροπίες και ποιά τροπή θα πάρουν οι εσωκομματικές εξελίξεις.
Οσον αφορά τις αποφάσεις για την περαιτέρω πορεία του ΣΥΡΙΖΑ - αν θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του, αν θα επιδιώξει εκλογική συνεργασία με το "κόμμα Τσίπρα", ή αν επιλέξει άλλο δρόμο - κρισιμότερη θα είναι η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής στις 6 Ιουνίου.
Συνεργασία με Τσίπρα και εναλλακτικές
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται πλέον το ίδιο το πολιτικό μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Η ηγεσία καλείται να αποφασίσει όχι μόνο εάν το κόμμα θα συνεχίσει να λειτουργεί με τη σημερινή του μορφή, αλλά και με ποιο εκλογικό σχήμα θα επιχειρήσει να δώσει το «παρών» στις επόμενες εθνικές κάλπες.
Παρά τις δυσκολίες, στην Κουμουνδούρου εξακολουθούν να διατηρούν ελπίδες για κάποια μορφή συνεργασίας με το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα όμως με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στον πρώην πρωθυπουργό, το ενδεχόμενο οργανικής συμπόρευσης με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ θεωρείται εξαιρετικά απομακρυσμένο, καθώς η νέα πολιτική πρωτοβουλία επιδιώκει να εκπέμψει διαφορετικά χαρακτηριστικά και να αποφύγει τα βαρίδια της εσωτερικής κρίσης του κόμματος.
Στο τραπέζι έχουν πέσει εναλλακτικές επιλογές. Μία από αυτές αφορά τη συγκρότηση ενός ευρύτερου εκλογικού μετώπου, στο οποίο θα συμμετέχουν πρόσωπα και πολιτικές δυνάμεις εκτός των παραδοσιακών κομματικών μηχανισμών. Στις σχετικές συζητήσεις ακούγονται ήδη ονόματα όπως αυτό της Λούκας Κατσέλη, ενώ δεν λείπουν οι εισηγήσεις για προσέγγιση και του Πέτρου Κόκκαλη. Ωστόσο, όσοι γνωρίζουν τις ισορροπίες εκτιμούν ότι ο πρώην ευρωβουλευτής βλέπει θετικά κυρίως την προοπτική συμπόρευσης με τον Αλέξη Τσίπρα.
Την ίδια ώρα, στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου κυκλοφορεί πλέον και ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητο: ο ΣΥΡΙΖΑ να διατηρήσει τυπικά την οργανωτική του υπόσταση, χωρίς όμως να κατέβει αυτόνομα στις εκλογές, δίνοντας τη δυνατότητα σε στελέχη του να συμμετάσχουν στα ψηφοδέλτια του νέου φορέα που σχεδιάζεται γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.
Το θέμα Πολάκη
Πριν όμως ανοίξει πλήρως η συζήτηση για τις στρατηγικές αποφάσεις, η ηγεσία έχει μπροστά της ακόμη μία δύσκολη εσωκομματική υπόθεση: τη στάση που θα τηρήσει απέναντι στον Παύλο Πολάκη. Στελέχη που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο υποστηρίζουν ότι ο πρώην υπουργός δεν μπορεί πλέον να συμμετέχει στις συνεδριάσεις των οργάνων, θεωρώντας ότι η παρουσία του συνδεόταν με τη βουλευτική του ιδιότητα.
Υπάρχουν όμως και αντίθετες φωνές, ακόμη και από στελέχη που δεν ανήκουν στο περιβάλλον Πολάκη. Επισημαίνουν ότι το καταστατικό του κόμματος δεν προβλέπει ρητά έναν τέτοιο αποκλεισμό και προειδοποιούν ότι μια νέα εσωτερική σύγκρουση θα μπορούσε να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα στην Κουμουνδούρου, σε μια περίοδο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να αποφασίσει όχι μόνο τη στρατηγική του, αλλά και την ίδια την πολιτική του ταυτότητα.